Küçük kız da onlardan biriydi. Cuma günü okulun kapısında babasını beklerken, kalbi minik kuşlar gibi çırpınırdı. Arabaya bindiği anda yüzüne bir güneş doğardı. Baba-kız, her hafta aynı ritüelle buluşurdu: önce alışveriş merkezi, sonra yemek, sonra kahkahalar...

Sonra o küçük evde birlikte dizi izlemek, babanın sıcak elleriyle saçlarını okşaması. Hayat, o iki günde tamamlanırdı.

Zamanla yıllar geçti. Baba, kızının gülüşünde kendi hayatını buldu. Anneyle yaşadıkları acıları, eksikleri zamanla konuşarak onardılar. Ve bir gün, yeniden bir araya gelmeye karar verdiler. Küçük kızın hayal ettiği “birlikte olma” isteği, sonunda gerçek........

© Sonsöz