Okulların açılması! |
Bilindiği gibi, okul denen kurum, genelde üç işlev görüyor:
Toplumsal değerleri çocuklara aktarıyor.
Çocukların, bilişsel, devinimsel ve duyuşsal gelişimlerine yönelik eğitim-öğretim süreçleriyle, toplumunu ve doğayı gerçekçi bir biçimde algılamasını sağlayıp özgür bireye dönüştürüyor.
Toplumsal yaşamın gerektirdiği insan kaynağını yetiştiriyor.
Bu nedenle okulların açılması, veli, öğrenci, öğretmen, iş çevreleri, iktidar ve toplum gibi pek çok kesimi ilgilendiriyor.
Kimi veli çocuğunun tercihlerine saygı duyuyor; kimileri de çocuğunu ailenin tercihleri doğrultusunda yönlendiriyor. Kimi veli, “Çocuğum ilkokula başlıyor; bu yıl ilkokuldan/ortaokuldan/liseden/ üniversiteden mezun olacak” diye seviniyor. Kimi veli ise aynı düşüncelerle “Ben şimdi ne yapacağım” diye kara kara düşünüyor! Bazı veliler, büyük bir coşku ve heyecanla gerekli alışverişleri yapıp çocuğunun mutlu bir şekilde okula başlamasını sağlıyor. Bazıları ise çocuğunu okula göndermemenin yollarını arıyor! Çocuğunu meslek lisesine ya da MESEM’e göndermek zorunda kalan veli ise, iş kazasında ölen ya da yaralanan öğrencileri anımsayıp çocuğunun sağlığından endişe ediyor. Çocuğu ilkokula başlayacak veliler de, çocuğunu gerici öğretmenin eline bırakma kaygısı yaşıyor. Ayrıca eğitim bakanları ne kadar “Kesinlikle yasak” dese de, okulların bağış ve kayıt parası istemesi, velilerin çoğunu kara kara düşündürüyor. Velilerin okula randevusuz girmesinin yasaklanması ise, iktidarın velileri paydaş değil müşteri olarak gördüğü anlamına geliyor.
Okulların açılması, yükseköğretim öncesindeki 18 milyon öğrenciyi ilgilendiriyor. Geçmiş yaşantısıyla ilgili olarak olumlu anıları olan çocuk okula hevesle ve koşa koşa giderken, olumsuz anıları olanların ayakları geri geri gidiyor, kerhen okula devam ediyor, okulu kırıyor ya da terk ediyor! Okullarda yaşanan akran zorbalığı, öğretmenlerin ayrımcı davranışları ya da........