Marmara Üniversitesi ve Kartal İmam Hatip’in sırrı

“Başbakan’ın diploması hangi okuldan?” 2010 yılında yayınlanan yazımın başlığı buydu. O tarihte bu diploma tartışması yeni yeni gündeme geliyordu. Görünüşe göre Başbakan’la aynı okuldan mezunduk ancak okulda Başbakan’ı hatırlayan, gören, duyan kimse yoktu. Yazı, Başbakan’ın bir konuşmasında bakkallara birleşip süpermarket kurmalarını önermesi nedeniyle kaleme alınmıştı. Bu konuşmaları dinleyip şaşkınlığa düşenler arasında aslen iktisatçı Yalçın Küçük de vardı. Yalçın Hoca, Başbakan Erdoğan’ın engin bilgisine bakıp içlenmiş, ardından da bu konuşmaları yapan kişinin üniversite mezunu olamayacağını iddia etmişti. Fakat tabii Başbakan’ın iktisat bilmemesi ticaret bilmediği anlamına gelmiyordu. Artık çok becerikli olduğunu biliyoruz.

Bu yazıdan sonra Başbakan’ın öğrenciliğine tanık olan iki kişi ortaya çıktı. İlki, o tarihte Odatv’de yazan İsrail vatandaşı Rafael Sadi’ydi. Dediğine göre Başbakan Erdoğan’la aynı üniversite sıralarını paylaşmıştı. Aynı zamanda Kasımpaşalıydı, oradan da tanışıklığı vardı. Sadi, okuldaki hocaları hakkında da bilgi verdi: “Hocalarımız rahmetli İsmet Giritli, Reşat Kaynar, Erol Zeytinoğlu, İsmail Özaslan gibi kıymetli insanlardı” dedi. O hocalar arasında olması gereken Aydın Ayaydın’ı hatırlamamıştı. Bizim fakir İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’ni yeni Marmara Üniversitesi yapmışlardı. Kim hangi okuldan söz ediyor belli değildi.

İkinci tanığımız Aydın Ayaydın’dı. Bir TV kanalına konuk olan Ayaydın, diplomanın sahte olmadığı kanısını aktardı: “Asistan olduğum 4 yıl boyunca hem Erdoğan’ın derslerine girdim hem sınavlarını yaptım. Bu iddialar tamamen asılsızdır” dedi. Bu sözleri duyunca sergilenen hafıza gücü karşısında dehşete kapıldım. Zira Ayaydın, üniversitede benim de derslerime girmişti. “Acaba beni de hatırlıyor olabilir mi” diye mırıldandım. Öyle ya, dersine girdiği RTE şimdiki RTE değil ki hatırlasın. Yazılan çizilenlerden belli ki sıradan bir öğrenci, okula da pek gidip gelmiyor. “Seçici algı” böyle çalışıyor demek ki, diye düşündüm; kimin yükseleceğini bilip öyle kayda geçiyor!

Halbuki ben Aydın Ayaydın’ı bile hayal meyal hatırlıyorum. Pek hazzetmezdik; çantasını taşıyan asistanı arkasında sınıfa selamsız dalar, önemsemez bir bakış fırlatır, dersini anlatır giderdi. “Sil şu tahtayı” diye azarlar tonda emirler verdiği asistanı için üzülürdük. Mecburiyetten anlatıyordu, mecburiyetten dinliyorduk. Hiçbirimizi hatırlayacağını sanmıyorum. Biz de daha çok Ali Bayramoğlu türü Fransa’da okumuş ukalalarla uğraşıyorduk. Bir keresinde bize Althusser satmaya kalkışmıştı. Sınıftakilerin bilgisinin ondan çok olduğunu anlayınca bir daha konuyu açmadı. Biliyorum, onun hafızasında sınıfın tıfıl ukalaları olarak bir yerimiz var. Zaten o da sonradan gericiliğe yazıcı oldu, hâlâ karşı karşıyayız.

Doğada ve toplumda rastlantı yoktur. Toplumsal ve doğal değişimlerin bir nedeni var. Toplumsal değişimin temel belirleyicileri ekonomik koşullar, sınıf........

© soL