Bütün bu yaşananlara tanık olmayı nasıl, neyle, hangi bedellerle ödüyoruz? Hannah Arendt’e göre şiddet konuşulmadığında sıradanlaşır. Peki tanığın sesi, şiddetin meşrulaşmasını geciktirmeye yeter mi?

Arendt bizi şiddetin alışıldık hâle gelmesi konusunda uyarır. Kötülüğün sıradanlığı kavramıyla şiddetin canavarca bir istisna değil, gündelik dil ve bürokratik rasyonalitenin içinde işleyebilen bir mekanizma olduğunu gösterir. Bu nedenle tanıklık, sadece “orada bulunmuş” olmak değil, normalleşme sürecini bozmak anlamına gelir.

Tanığın sesi, bir vicdan çağrısından çok daha fazlasıdır. Bu, anlam üretimine müdahale etmek demektir.

Sanatın temel........

© soL