Çalışanın mutlaka geçimini sağlayacağı, bir şeyler üretmenin, alın teriyle kazanmanın insana mutluluk vereceği, emeğin en yüce değer olduğu söylenir. Çalışır, üretir, kazanırsınız. Ekmeğinizi taştan çıkarırsınız. Kendinize, ailenize, sevdiklerinize insanca koşullar sağlamak, geleceğinizi güvence altına almak, biraz olsun huzur içinde yaşamak için…

Borsa ekranlarında ise sebat yoktur, emek yoktur, üretim yoktur. Paranın saniyeler içinde el değiştirdiği işlemler, milyarlarca liralık hareketler, “profesyonel yönetim” ve “güvenli yatırım” vaatleri vardır. Borsada alın teri para etmez; mesele, sahip olduğunuz parayı oturduğunuz yerden, mümkün olan en kısa sürede daha fazla paraya dönüştürmektir.

İşte Türkiye aynı anda bu iki manzarayı yaşıyor. Bir tarafta paradan para üretmenin aracı olan borsa lağımında gereğinden fazla büyümüş lağım fareleri; diğer tarafta hayatını idame ettirebilmek, çalışmak, didinmek ve biraz olsun mutluluk bulmak için uğraşan insanlar…

“Para için değil, onurum için” diyerek Anayasa Mahkemesi önünde yaşamına son veren emekli polis Ali Şekeroğlu’nu saygıyla anıyoruz. Fon soruşturmasıyla aynı günlerde yaşanan bu intihar, aslında bu iki dünya arasındaki uçurumu bütün çıplaklığıyla gösteriyor.

Biliyorsunuz, SPK 17 Eylül’de 7 portföy yönetim şirketine ait 131 yatırım fonunun tasfiyesine karar verdi. Bu fonlarda yaklaşık 456 bin yatırımcı bulunuyor. Şirket yöneticileri ve çalışanları da dahil olmak üzere çok sayıda kişi hakkında işlem yapıldı, bir kısmı tutuklandı. Yüz binlerce insanın birikimi bu mekanizmanın içine girmişken müdahalenin........

© soL