Köklü, tarihî, etnik bir sorunun tarafı olan aktörlerin karşılaşma, beklenti ve uzlaşmalarının her biri ayrı bir sayfa oluşturur.

Karşılaşmalar serttir. Beklentiler farklıdır. Uzlaşma ise meşakkatlidir.

Uzlaşma, sorunun çözümünü değil; yönetilebilir hâle getirilmesini, belli sınırlar içinde taraflarca kabul edilen bir çerçevenin rıza birliğiyle devreye girmesini ifade eder.

Bu sayfalar birbirini takip ettiği kadar, gidiş gelişlerle eş zamanlı olarak da yaşanabilir.

Kuzey İrlanda tipik bir örnektir.

Sorunun kökeni bin yıllıktır. Ulusal bir mesele olmakla birlikte Katolik–Protestan ayrışmasına dayanır.

Dolayısıyla çatışmanın temelinde sadece İngiltere ile Sinn Fein/IRA ayrışması değil, Katolik ve Protestan İrlandalıların gergin ilişkisi yatar. Siyasi temsil üzerinden çözüme kavuşmuş bu sorunun yatağı, Belfast’ta bugün hâlâ Katoliklerin ve diğerlerinin mahallelerinin, sokaklarının geceleri kapanan demir parmaklıklı kapılarla ayrılmasıdır. Çatışma olmasın diyedir bu; zira beklentiler ve karşılıklı duygular köklüdür. Siyasi çözüm bunları yaşanabilir hâle getirir, ortadan kaldırmaz…

Kürt meselesine gelelim şimdi…

Karşılaşmaların sertliğini biliyoruz. 1800’lerden bu yana onlarca ayaklanma ve bastırılma hikâyesi barındırır. Bunlar zaman içinde nitelik de değiştirmiştir.

Nitekim son ayaklanma olan PKK meselesi, yıllar içinde toplumsal........

© Serbestiyet