Zorluklarla büyütmüş okutmuş, kokusuna doymadığı evladını şehit vermiş bir annenin yüreğinde yanan ateşi ben anlayamam. Daha ömrünün baharını bile görememiş sokakta oyun oynayacak çağdayken vahşice katledilen bir evladın annesinin yangınını anlayamam. Boşanmak istedi diye ya da sırf canı istedi diye hunharca dövülen, öldürülen bir kız evladının ailesinin acısını anlayamam. Taciz ve tecavüzle öldürülen oyuncaklarla oynayacak yaştaki sabi sübyanların annesinin, babasının ızdırabını anlayamam.

Ben bunların hiç birisine o insanların karşısına geçip "Sizi anlıyorum" diyemem. Ateş onların evine, yüreğine düşüyor. Onlar yanıyor, bize sadece uzaktan ateşin sıcağı geliyor.

Üzülüyoruz, dertleniyoruz ama acı bizde........

© Samsun Son Haber