Sevcan D. yazdı: Rojin : Gün Işığı |
Dünyanın köşeleri olsaydı belki de çekilirdim birine ama yuvarlak diyorlar kendisi için. O yüzden başka köşeler aradık kendimize. Artık hiçbir köşede fiziken olamayacak kız kardeşlerimi düşündükçe, bu köşenin bana düşmesinden utanç duyuyorum.
Adını her duymamda burnumun direğini sızlatan, yarım kalmış bir hikayenin sessiz ismi o. Sulara gömülmüş hayallerin sahibi. Hayatının baharında koparılan bir çiçek.
Rojin Kabaiş…
‘Gün ışığı’ demek Rojin. Bir gün batımında kayboldu o gün ışığı. Henüz yirmi bir yaşındaydı. Hayalleri, umutları, söyleyecek sözleri vardı. Susturuldu. Tanımasam da göğsüme oturan bu ağrı, aramaların başladığı günden beri yoklar beni. Ve bir gün batımında bulundu on sekiz gün sonra. On sekiz gün boyunca babasının yanında olan gazeteci arkadaşlarımdan dinlediklerim aklıma geldikçe, kalbim sıkışıyor. Güzel bir haber alma umuduyla yaptığımız telefon konuşmaları. Hafızamdan silinmeyecek görüntüler. Vücudundaki morluklar,........