Bazen gün biter ama insanın kendine ayırdığı tek bir an bile kalmaz.
Ne dinlenmiş hissederiz ne de “bugün kendim için bir şey yaptım” diyebiliriz.

Dünyada bunun bir adı var: zaman yoksulluğu.

Bu, çok meşgul olmak değil;
kendine ait zamanın sessizce hayatımızdan çekilmesi.

Samsun’da sıradan bir günü düşünelim.
Sabah çocuğu okula bırakmak, işe yetişmek, durakta beklemek, alışverişi araya sıkıştırmak…

Akşam eve gelindiğinde gün bitmiştir ama yapılacaklar hâlâ oradadır.

Bu bir plansızlık meselesi değil.
Bu, şehrin nasıl kurulduğuyla ilgilidir.

Okul, sağlık ocağı,........

© Samsun Gazete Arena