Yeni Yıl: Ayırmadan, Eksiltmeden.. |
“Hangi çocuğunu daha çok seversin?” diye sormuşlar bir anneye.
Gülümsemiş, o kadim bilgeliğiyle fısıldamış:
“Ayırt etmem… Ama küçük büyüyünceye, uzaktaki yakına gelinceye, hasta olan iyileşinceye kadar; işte o, bir tanemdir.”
Yeni yıl kapıdayken bu söz zihnimde martı kanadı gibi çırpınıyor.
Hayat , tıpkı yanı başımızdaki Karadeniz gibi bir gün sütliman, bir gün hırçın.
Her sabah kıyıya yeni bir ihtiyaç bırakıyor: Kırılgan bir hayal, vuslatı bekleyen bir umut ya da içimizde usulca sızlayan o eski yara…
Ve tam burada “kadın aklı” dediğimiz o muazzam pusula devreye giriyor:
Ayırmadan, kıyaslamadan…
Ama canı yanan neresi ise, eksik olan hangisiyse, ona şefkatle eğilerek.
Bu yıl kolay geçmedi, kabul.
Kimi sabah servise uykusuz yetişti, kimi mutfağın bitmeyen telaşına…
Kimi de........