We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

İzin aldım, yazıyorum

14 0 0
03.02.2021

Sizi bilmem de bu saçma hastalığa rağmen, ben mutluyum…Çünkü okulum var, uzaktan da olsa; çocuklarım var, ekranda da olsa…

Uzaktan, yakından; emin olun hemen hemen aynı düzen bu iş. Ders çalışan, nerede olursa olsun çalışıyor; çalışmayan, okulda da olsa çalışmıyor. Sadece yüz yüze, yan yana oturup konuşamamak, soru çözememek zorluyor bizi. Birkaç deniz yıldızını daha kurtarabilmek adına bu, çok ama çok önemli tabii…

Yapamazdım başka bir işte olsaydım hatta, başka bir yerde. Bu çocukları dünyaya getirmiş kadar onlara yakın hale gelmişim seneler içinde. Başka türlüsü bana olmazdı. Ama burada öyle güzel şeyler oluyor ki onlar, yani çocuklar varken; anlatamam!

Birinci dönemin bitmesine bir gün kala, okula sunmak üzere bir program hazırladık Edebiyat Bölümü olarak...Ve ben, kim olduğumu, ne yaptığımı bir daha hatırladım.

Dedik ki, daha önceden yaptığımız hazırlıklı konuşma çalışmalarında, dokuzuncu sınıflardan konuşma ve sunum konusunda en başarılı üçer öğrenciyi bir araya getirelim ve bir münazarada ilk kez üç grubu birden yarıştıralım. Bir konu maddesine üç farklı bakış açısından yaklaşsınlar. Çocuklara sorduk, onlar da gönüllü oldular; asla beni seçmeyin diyen olmadı.

Üç dokuzuncu sınıf var okulda, ikisine seneler sonra ben, birine de arkadaşım Mevce Hoca giriyor. Şöyle bir çalışma planı........

© Şalom


Get it on Google Play