Dikkat süremiz daraldıkça uzun metinleri tek cümle üzerinden duyma becerisi geliştiriyoruz. Bu, bir tür mecburiyet, yoksa bunca gündem maddesine nasıl hakim olacağız, değil mi? Örneğin çekiyoruz cımbızla Cem Yılmaz’ın “Kırmızıda duran yeşilde geçen, biri merhaba deyince merhaba diyen insan elit oldu. Toplumun referans noktası o kadar düştü ki ben elit sayılıyorum” lafını. Bu laf mantıksal olarak kendisini yüceltmiyor. Normalde mizah sevinç üretir, ancak kederli toplum mizahı ve metaforları tam algılama yeteneğini yitiriyor. Yine CMXXIV gösterisinde 38 yaşında bir kadın için çok yaşlı olduğuna dair espriler üretiyor. Devreye linç giriyor, yanlış anlama ve metaforları düz anlamlı yorumlamalar baş gösteriyor. Mizah eril dille yapılınca tepki topluyor epey.

Başka bir örnek de tanınmış bir iş adamının “Kendi emellerim doğrultusunda geçinemiyorum” lafı. Açıkça, metaforik ve göreceli bir söylem, ancak düz okumayla eleştirildi. Ekonomik olarak........

© Şalom