Ramazan, Tarkovski, Bergman, Cemil Meriç… |
Hava güzel. İki ay sonra köy. Yollar çamurlu. Ev tarlanın içinde. Mecburen çamurdan geçiyoruz. Arabayla bir yere kadar. Köy bize göre değil. Daha doğrusu bana göre değil. Evi boyamak gerekiyor. Sıvalar yağmura karşı korumasız. Lüzumsuz masraf. Hayırlısı bulaştık bir defa. Ticaretten hiç anlamıyorum. Hayatım boyunca para, zenginlik, gelecek, ticaret, kazanç gibi şeyler düşünmedim. Kafamda hep din, cemaat, risale, Kur'an, kitaplar, düşünce, yazı, edebiyat gibi şeyler vardı. Onun için gerçek hayatın çok gerisinde kaldım. Yaşadığım toplum ile kafamdaki düşünceler arasında hiçbir ilişki yok. Para her şey gibi. Adam olmayanı bile adam ediyor. Adam olmayana adamlık dahi verebiliyor para. Cemil Meriç kitabının son halini dün yayınevine gönderdim. Mart ayında basacaklarını söylediler. Ramazan yaklaşıyor. Üç gün kaldı. Ramazan sendromu ve Ramazan huzursuzluğu. Her sene aynı sendrom, aynı huzursuzluk. En huzurlu zamanlarım ramazan dışındaki zamanlarım. Mukabeleler, teravihler, iftar, sahur, davul, itikaf güzel bir etkinlik. Gelenek olarak, etkinlik olarak güzel.
Neler yaptım? Kahvaltı, işe gidiş, cuma namazı, öğle yemeği, devletin işleri... Rutin memurluk. Ailevi sorunlar. Çevrenin tazyikleri ve tacizleri. Doğanın taarruzu. Sabahın, öğlenin, akşamın, gecenin, günün bütün anlarının insanın yüzüne saldırışı. Her gün havanın durumuna göre iç dünyamın durumu değişiyor. Urfa'nın tarihî evlerinin önünden geçerken herhangi bir evin duvarındaki bir taş olmak istiyorum bazen. Kadıoğlu caminin önünden geçerken üç yüz yıl öncesini hayal ettim. Zamanı üç yüz yıl geriye götürmek. Televizyon, radyo, telefon, internet, yapay zeka, araba, tren, elektrik, apartman dairesi, doğalgaz hiçbir şey yok. Üç yüz yıl önce Kadıoğlu Mahallesi'nde yaşayan bir insan olsaydım. Bugünkünden daha mutlu olurdum belki. Büyük ihtimalle okuma yazmam olmazdı, bir esnafın yanında çırak olarak çalışırdım. Daima bir başkası olmayı, başka bir zamanda, başka bir mekanda yaşamayı istemek. Bulunduğun zamandan, mekandan, ortamdan iğrenmek. İnsan bir şeye sahip olunca o şey değerini kaybediyor.........