Hz. İbrahim’in (as) Özgürlüğe Çağrısı (1) |
Bundan yaklaşık dört bin yıl önce, Sümer kenti olan Ur’da bir çocuk yaşıyordu. Ur kentinin insanları, zamanla Hak dini unutarak kendi elleriyle yaptıkları putlara tapmaya başlamışlar; zalim ve aynı zamanda mağrur olan kral Nemrut da kendisini bir tanrı gibi takdim ediyordu.
Putperestlik o kadar yaygındı ki, put yapmak ve putların alış verişini yapmak halkın rağbet ettiği mesleklerin başında geliyordu. Rivayetlere göre “İbrahim” adındaki çocuğun babası da ne yazık ki bir put ustası ve aynı zamanda büyük puthanenin resmi görevlisiydi. Fakat işin garip tarafı şu ki, putperestler içinde yaşayan İbrahim henüz küçük bir çocukken bile putları hiç sevmiyordu. İnsanların, boş yere kendilerini taştan, tahtadan ve çamurdan yaptıkları eşyaya esir ettiklerini düşünüyordu. Onun için insanların kölelikten beter perişan hallerini düşünmeye başladı ve özgür olmaları için onlara çağrıda bulunmaya karar verdi. İşte yoldan sapmış ve beyinleri uyuşmuş insanları düşünmeye, yaratıcıya yönlendirmeye ve özgürlüğe çağırma öyküsü böyle başlamıştı dört bin önce.
Hz. İbrahim’in (as) Tevhide Çağrısı
Hz. İbrahim henüz bir çocuk iken Allah ona melekût âlemini, yani kâinatın sırlarını kavrama kabiliyetini vermiş, onu peygamber yapmış ve kendisine dost edinmişti. İbrahim’in, Allah’ın dostu olarak seçilmiş olmasındaki asıl hikmet, tevhid dinine yaptığı olağanüstü hizmettir. Hz. İbrahim insanları tevhide davet ediyor, onları düşünmeye ve özgür olmaya çağırıyordu. Çünkü sadece Allah’a inanmak demek olan tevhid, insanı kâinatın dilenciliğinden ve batıl tanrılara kulluk yapmaktan kurtarıyor. Aslında düşünmeye ve özgürlüğe çağrı çok eski, adeta ilk peygamberle başlayan bir öyküdür. Ancak bu serüvenin en can alıcı kısmı İbrahim Peygamber’in başından geçmiştir. Şöyle ki:
Tarihte Hz. Eyub, Hz. Musa, Hz. İsa, Hz. Harun ve Hz. Şuayb gibi birçok peygambere ev sahipliği yapan ve Babil kralı Nemrut tarafından kurulduğu söylenen Urfa, aynı zamanda Hz. İbrahim’in makamlarından biridir. Hatta Urfa kenti adeta “Halil İbrahim Peygamber”........