Abdullah b. Abbâs Anlatıyor: Resûlullah (sav) beni çağırdı; başımı okşadı ve “Allah’ım! Ona hikmeti ve Kitabın [Kur’ân’ın] tevilini öğret” diye dua etti. O vefat ettiğinde ben on yaşındaydım.

Bir gün Resûlullah (sav) Teyzem Meymûne’nin [müminlerin annesi] evindeydi; Geceleyin ona abdest suyu hazırladım. Meymûne, “Ey Allah’ın Resûlü! Bu suyu, Abdullah b. Abbâs sana hazırladı” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (s), “Allah’ım! Onu dinde ilim sahibi yap ve ona tevili öğret” dedi. Bu dua sebebiyle Müslümanlar ona “Habrü’l-Ümme” [Ümmetin allamesi] unvanını vermişler.

Bir gün Abbâs b. Abdülmuttalib, bir ihtiyacını konuşmak üzere oğlu Abdullah’ı Resûlullah’ın (sav) yanına gönderdi. Fakat Abdullah, Resûlullah’ın (sav) yanında bir adam gördü. Resûlüllah Abdullah’ın geldiğini fark etmedi ve bu yüzden Abdullah onunla konuşmadan geri döndü. Daha sonra Abbâs Resûlullah (s) ile karşılaştı ve “Ey Allah’ın Resûlü! Oğlumu senin yanına gönderdim. Yanında bir adam görmüş; seninle konuşma fırsatını bulamamış ve geri dönmüş.” dedi. Resûlullah (sav), “Abdullah yanımdaki adamı görmüş öyle mi?” dedi. Abbâs, “Evet, Ya Resûlellah, Abdullah senin yanındaki adamı görmüş” dedi. Resûlullah, “Peki, o adamın kim olduğunu biliyor musun?” dedi. Abbâs, “Hayır, bilmiyorum” dedi. Resûlullah (s), ”O, Cebrâîl idi. Bir peygamber hariç, Cebrâil’i asıl heyetinde görüp de kör olmayan hiç kimse yoktur. Umarım oğlun ölmeden önce kendisine ilim verilir de, sonraki yaşlarda kör olur” dedi.

Vefat etmeden beş yıl önce İbn Abbâs’ın gözüne su indi ve gözü kör oldu. Gözleri tedavi edip suyu akıtan doktorlar çağrıldı; ona geldiler ve: “Bizi serbest bırak, bize izin ver; senin gözüne inen suyu akıtalım. Ancak beş gün namaz kılamayacaksın; sadece bir kütük üzerine secde edebileceksin” dediler. Bunun üzerine İbn Abbâs, “Hayır vallahi, namazın bir tek rekâtını bile terk edemem. Zira ben, ‘Bir tek namazı bilerek terk eden kimse kıyamet günü Allah’a kavuştuğunda Allah kendisine öfkeli olur.’ hadisini nakletmiş bir insanım” dedi.

Yine Abdullah b. Abbâs anlatıyor:

Ömer b. el-Hattâb, Bedir ehlinin toplantısına katılmama müsaade ediyordu. Bunun üzerine onlardan bazıları, “Bizim çocuklarımızın yaşında olan bu gencin aramıza katılmasına ne diye müsaade ediyorsun, ey........

© Risale Haber