Bediüzzaman’a Göre Çocuk Terbiyesi ve Terakki Unsuru-1 |
Bediüzzaman Said Nursî hazretleri, ahir zamanın en önemli âlimlerinden ve müçtehidlerinden biri ve hatta birincisidir. İçtimaî hayattaki her kesime hitap eden ve onlara hem dünyada hem de ahirette saadet ve huzurun rehberliğini yapan en önemli ahir zaman hocasıdır. Böyle bir hocanın gençlere, ihtiyarlara ve hanımlara yönelik rehber niteliğinde eserleri bulunmakla birlikte diğer kesimlere de eserlerinde rehberlik etmiş; ancak eserlerinin çeşitli yerlerinde bu kesimlere hitap etmiştir. Bu bağlamda toplumun istikbalini teşkil eden çocuklara da önemli uyarılarda bulunmuş ve onların hem dünya hem de ahiret saadetlerinin sağlanması konusunda bilhassa ebeveynleri ve ilgili eğitim camiasını uyarmıştır.
Çocuklar geleceğin Türkiye’sinin mimarları olacakları için, onların iyi yetiştirilmesi konusunda Bediüzzaman’ın tavsiyelerine oldukça fazla ihtiyaç vardır ki, bu düşünceyle böyle bir eserin vücuda getirilmesi gerektiğine kanaat getirmiş bulunmaktayız.
Bediüzzaman’ın çocuk terbiyesi konusunda dikkatimi çeken en önemli sözü şu olmuştur: “Ben bu seksen sene ömrümde, seksen bin zatlardan ders aldığım halde, kasem ediyorum ki, en esaslı ve sarsılmaz ve her vakit bana dersini tazeler gibi, merhum validemden aldığım telkinat ve mânevî derslerdir ki, o dersler fıtratımda, adeta maddî vücudumda çekirdekler hükmünde yerleşmiş. Sair derslerimin o çekirdekler üzerine bina edildiğini aynen görüyorum. Demek, bir yaşımdaki fıtratıma ve ruhuma merhum validemin ders ve telkinâtını, şimdi bu seksen yaşımdaki gördüğüm büyük hakikatler içinde birer çekirdek-i esasiye müşahede ediyorum.”
Üstad Bediüzzaman Said Nursî hazretlerinin bu sözü tahlil edildiğinde, aşağıdaki unsurlar oldukça önemli bir şekilde vurgulanmıştır:
Bediüzzaman Said Nursî çocuk eğitimi konusunda vurguladığı en önemli konu “şefkat” unsurudur. Yani çocukları eğitirken şefkatle yaklaşımı esas alır ve çocuğun şefkatle eğitilmesine önem verir. Ancak Bediüzzaman’ın şefkat yaklaşımı sadece dünyevî değil; aynı zamanda uhrevîdir.
“Bediüzzaman’a göre çocuk “peder ve validesini dindar” görmelidir. Çocuk, eğitim süresince dünyevi olduğu kadar, uhrevi olarak da bir eğitim süreci geçirmelidir. Bilakis anne-babasından yeterli iman dersini alamayan çocuklar, onları dindar olarak görmezlerse ve imandan, maneviyattan boş olarak yetişirlerse anne-babasına saygısını kaybederler ve hatta o saygıya layık anne ve babaya isyan bile edebilir ve hatta onları rencide edebilirler. Böyle çocuklar zamanla anne ve babalarının varlıklarından bile onu rahatsız olup, bir an önce ölmelerini arzu ederler. Bediüzzaman hazretleri, böyle çocukları, “İnsan bozması canavarlar” olarak tesmiye etmiştir.
Bediüzzaman Said........