Bir Şiirle Yüreğe Dokunabilmek

İnsanın yüreğini ısıtan şeyler olur bazı zamanlarda. Mesela kış soğuğunda bulutların ardından süzülen bir güneş. Yorulduğumuzda ya da dilimiz kuruduğunda uzatılan bir bardak çay. Fırından çıkan sıcacık susamlı bir simit. Masmavi gözleriyle gözleriyle dünyaya gülümseyen bir bebek. Ya da aşka yazılmış bir şiir.

“Sen Şiire Sığmazsın” isimli şiir kitabımda, “Dünya” isimli bir şiirim var. Kitabıma ulaşarak bu şiiri okuyan, etkilenen, şiirle ilgili resim çizen ve şiirden anladığı duyguları ödevine aktaran 10. sınıf öğrencisini anlatmak istiyorum. Bir insanın kalbine dokunabilmenin rahatlığı var içimde. Bu his, verilen bir emeğin karşılığının alınması tadında. Bu his, üşüyen bir çocuğa palto vererek ısıtma tadında.

Önce şiirimi okuyalım isterseniz.

Dünya ne şaire, ne de yazara,
Kalmamış Süleyman’a, Sezar’a.
Hepsinin yolu düşmüş mezara.
İki metre kefen elbise olmuş.

Nice yıllar gelmiş, geçmiş aradan.
Ne maldan hayır gelmiş ne de paradan.
Merhamet eylemiş bize Yaradan.
İbadet eden........

© Risale Haber