İki nehir
Gidilen şehirde, beldede, diyarda güzel hatıralar bırakmak, iyi hasletlerle dönmek, güzel insanlarla tanışmak... Gidildiğine, çekilen sıkıntıya, harcanan zamana değmiştir, nakite de!
Edep Ya Hu.
Misafir öyle durur, ev sahibi tazim içinde ikram eder. Gidilen yerde bir gariple karşılaşılmış, bir tebessüm, bir muhabbetle gönlü alınmışsa ne mutlu, o mutlu olmadan mutlu olunur, o huzur duymadan huzur duyulur!
Dünyaya çağıran dünyalık insanları görünce, kasavet basar, ağırlık çöker, letafet gider. " Beni dünyaya çağırma, ona geldim fenâ gördüm" boşuna söylenmiş bir söz değil, yaşanmışlık tecrübesini yansıtan bir söz...
Dünya şehrinde misafir değil miyiz? Aklımızla okusak, gönlümüze baksak ev........
