Bismillah

​Kâinat okunmayı arzulanan, antika ve nurani bir kitaptır. Bu kitabın her bir yaprağı bir alem, her bir cümlesi bir mevcud, her bir zerresi ise ilâhî birer harftir. Doğu irfanında harfler, sadece sesleri taşıyan cansız semboller değil; her biri bir varoluş kodunu, kozmik bir sırrı bünyesinde barındıran canlı varlıklardır. Harfler aleminin şüphesiz en gizemli, en yalın ve en kurucu unsuru ise Elif’tir. Elif, sadece alfabenin ilk harfi değil; kâinatın en derinliklerindeki zerrelerden insanın çehresine, enenin istikametinden semavat sayfasındaki en büyük Risalet mührüne kadar uzanan muazzam bir ispat kapısıdır.

​İmam-ı Gazali Hazretleri’nin penceresinden Elif, ilâhî adaletin ve ahlâkî dengenin kâinat yüzündeki geometrik mühürüdür.

Geometride iki nokta arasındaki en kısa mesafe, bir doğru çizgidir. Sağa veya sola sapan, kavislenen hiçbir çizgi “en kısa” olma vasfını taşıyamaz.

​ İmâm-ı Gazali Hazretleri, kulun gitmesi gereken dosdoğru yol olan sırat-ı Müstakîmi tarif ederken bu geometrik kuralı görebiliriz. Elif, yukarıdan aşağıya çekilen pürüzsüz, eğriliksiz bir doğrudur.

​İdeal bir ahlak, hile ve yapmacıklıktan uzak olan en kısa ve en berrak yoldur. Dolayısıyla Elif, sapması olmayan o geometrik “doğru” hat ile ahlaki dürüstlüğün kâinattaki görsel ve matematiksel ispatıdır.

​Geometride noktayı hareket ettirdiğinizde elde ettiğiniz ilk şekil bir çizgidir, yani Elif’tir. Diğer tüm iki ve üç boyutlu geometrik şekiller üçgenler, kareler, daireler bu ilk çizgiden oluşur.

Hüccetü'l-İslam İmâm-ı Gazzâlî Hazretleri’nin tefekkür haritasında kâinat, kalemin kağıda dokunmasıyla oluşan o boyutsuz ve hacimsiz 'Nokta' ile başlar. Maddeden, zamandan ve mekândan münezzeh olan o tekil nokta; ilâhî ilmin ve iradenin kâinat sayfasına vurduğu ilk mühürdür. Kesret, o hacimsiz noktanın kalbinde gizlidir. Ne zaman ki o mübarek kalem hareket eder; nokta boyuta bürünür, uzar ve eğrilik kabul etmeyen o geometrik mühür, yani istikamet çizgisi olan Elif doğar. Nokta ilmin batını, Elif ise kudretin zahiridir.

​Kâinatın yaratılış geometrisinde de ilahi “Ol” emri olan nokta, varlık sahnesine ilk olarak dikey bir varoluş hattı olan Elif olarak çıkmıştır. Yani kâinat sarayının mimari planındaki ilk çizim Elif’tir.

​Elif harfi, zemine göre tam dik 90 derecelik bir açıyla durur. Geometrik olarak diklik, dengenin ve mîzanın sembolüdür. Sağa bükülse ifrata, sola bükülse tefrite düşecektir.

​Bir binanın ayakta kalması, kolonlarının Elif gibi tam bir dik açıyla yani adaletle durmasına bağlıdır. İmam-ı Gazalî Hazretleri, kâinattaki o sarsılmaz dengeyi ve adalet nizamını Elif’in bu geometrik duruşuna benzetir.

Elif; sağa veya sola meyletmeyen, merkezini bozmayan, yukarıdan aşağıya dimdik inen pürüzsüz bir çizgidir. İmâm-ı Gazalî hazretlerinin, harflerin bu şekilsel nizamından yola çıkarak kulun ahlâkî yolculuğunu tahkik eder. İnsanın "Elifleşmesi"; Adalet ve İtidal çizgisinde durabilmesidir.

​Elif, kâinattaki tüm karmaşanın ortasında sadık bir kalbin, dosdoğru bir şahsiyetin simgesidir. O, dışarıdan bakıldığında yalın ve yalnız görünür; fakat bu yalnızlık mahlukata muhtaç olmayışın, haksızlık karşısında eğilmeyen bir dirayetin nişanesidir. Eğrilik kabul etmeyen bu hat, kulun hem dünyada hem de ahirette yürümesi gereken dosdoğru yolun Sırat-ı Müstakimin mühürüdür.

​Harflerin batınî ilmi için İbnü’l-Arabî, Fütûhât-ı Mekkiyye’de Elif’in aslında bir harf olmadığını, diğer tüm harflerin kendisinden türediği "asıl" olduğunu beyan eder. Ona göre alfabedeki tüm harfler, Elif'in bükülmesi, kıvrılması ve şekil değiştirmesiyle oluşmaktadır. Misal Elif’in yatay hale gelmesiyle Be harfinin oluşması gibi; kâinat da tek bir nurun şekil almasıyla var olmuştur.

Muhyiddin İbnü’l-Arabi hazretlerinin bu ifadesi, Kâinatın maddi zerreler alanına, kuantum ve kimya dünyasına indiğimizde maddesel bir hakikate dönüşür: Maddi kâinatın Elif’i, Hidrojen gibi görebiliriz.

​Kâinatın hilkatinde varlık sahnesine çıkan ilk, en hafif ve en basit element hidrojendir. Tıpkı Elif harfinin ebced değerinin 1 olması gibi, hidrojenin de atom numarası, yani çekirdeğindeki proton sayısı 1'dir; çekirdeğinde ağır nötronlar barındırmayan en saf, en katıksız haldir. Kâinatta gördüğümüz diğer tüm ağır elementler,yıldızların kalbinde bu ilk elementin, yani hidrojenin başkalaşmasıyla meydana gelmiştir. Maddi alemde dokunduğumuz her şey, aslında form değiştirmiş birer "Hidrojen", yani maddi birer Elif’tir.

Arap alfabesinin ilk harfi olan ve sadece dikey tek bir çizgiden ibaret olan o yalın sembolün matematiksel, kozmik karşılığı 1’dir. İbnü’l-Arabî hazretleri ve Üstadım Bedîüzzamân hazretlerinin bahsettiği o “sıkletsizlik”, “teklik” ve “vahdet” mühürü, bu tek bir çizgi olan harfin 1 oluşuna dayanır.

​Bir insan ismi olarak veya Elif harfini ağzımızdan çıkarırken telaffuz ettiğimiz o üç harfli kelimenin E-L-F / أ ل ف ebced değeri hesaplandığında karşımıza muazzam bir matematiksel mühür çıkar:

​E (Elif – أ) harfi = 1

​L (Lâm – ل) harfi = 30

​F (Fe – ف) harfi = 80

​Bunların toplamı dahi yalın bir tekligi ifade eder 1 30 80 = 111

​İşte madde ve mananın birleştiği o gizemli nokta 111 sayısı, aslında üç tane Elif’in (1 – 1 – 1) yan yana gelmesinden ibarettir.

​Siz ağzınızdan tek bir “Elif” kelimesini çıkardığınızda, aslında gizli bir şekilde üç tane 1’i, yani üç Elif’i zikretmiş olursunuz.

Üstadım Bedîüzzamân Said Nursî Hazretleri; tefekkürümüz için nazarlarımızı Kâinat kitabının sahibi Sâni-i Zülcelâl'in vahdet mühürlerine çevirir. Risale-i Nurun, Otuzuncu Sözü; Kâinat kitabını ve onun içindeki iki sırrı iki sembolle izah eder.

“Tılsım-ı kâinatı keşfeden, Kur’an-ı Hakîm’in mühim bir tılsımını halleden Otuzuncu Söz “Ene” ve “zerre”den ibaret bir “elif” bir “nokta”dır. (Sözler 535.sh)

​Zerre veya Nokta; Hüccetü'l-İslam İmâm-ı Gazzâlî Hazretleri’nin bahsettiği o "boyutsuz, hacimsiz ilâhî ilim ve iradenin ilk mühürü", yani maddesel alemin yapı taşıdır. Kâinatın maddesel bütün satırları, formları ve cisimleri o noktaların atomların yan yana gelmesi ve hareket etmesiyle yazılır.

​Ene veyahut Elif; Maddesiz, sıkletsiz, kendine ait katı ve hacimli bir gövdesi olmayan, sadece bir ölçü çizgisi hükmündeki şeffaf istikamet hattıdır.

Ene bir Elif’tir; kâinat kitabının o derin mana ve mukaddes tecellilerle okunması, ölçülebilmesi ve mîzan edilmesi için bir alet-i inkişaftır. İnsan, bu şeffaf hat sayesinde esbabın perdesini yırtar, gaflet karanlığını dağıtır ve kâinat ta gizlenmiş olan her bir ilâhî ismin tılsımını farkeder.

Elif’in hafifliği; sıkletinin yani maddesel ağırlığını olmayışıdır. İnsan enesini bir........

© Risale Haber