Asar-ı Bediiyye’de birkaç gün önce bir ince mana okumuş ve cümlenin altını da renkli bir kalemle çizmiştim. Geçenlerde haddini bilmeyen çocuk tabiatlı ancak yanlış bir vazifelendirme veya hasbelkader bir yerlere getirilmekle görev verilmiş bir zavallının halinin menfilikleri beni de bir parça rahatsız edip bu hal düşüncelerime de sirayet edip fikrimi “teşviş” etmeye başladığında, eserde geçen bu manayı daha da güzel anladım. Bütün fikri hercümercime rağmen bu üzücü olayın başıma gelmesine ve aşağıda anlatacağım mananın bence daha iyi anlaşılması konusuna sevinmedim de değil hani. Öyle ya edebi öğrenmenin bir şubesi de onu ehlinden yani edepsizlerden öğrenmek.

Üstadın verdiği küçük ama önemli bu ayrıntı amiriyet ve yönetimde ne güzel bir düstur, ne ince bir fark ediş: Diyor ki Bediüzzaman Hazretleri orada, “Yoksa vazifesi hizmetkarlık ve tabiatı çocukluk olanlar, büyük rütbeye girmekle tekebbür eder… Tekebbür etmekle tenasübü bozup........

© Risale Haber