login
who are we?
contact us
qosheapp
Gün keçdi və ya Hikmətçün elegiya...
Digər səbəbsə bilirsənmi, nədir? Bəlkə də yanılıram, VQİK-filan qurtarmamışam, amma mənə elə gəlir, biri var "Oskar”, Kann, nə bilim, Venesiya, Berlin festivallarının laureatları, biri də var Tarkovski: inan, biri "mövsümi”, digərisə əbədiyyətdir...
Hətta bəzi Azərbaycan sovet filmlərini də unuda bilmirəm. Bilirsən, bütün böyük sənətləri ümumləşdirən nədir? Son nəticədə estetika-filan qalır bir tərəfdə, yazıçı, şair, rejissor, hətta rəssam-heykəltəraş sadəcə, nəsə demək, çatdırmaq istəyir insanlara: bəzən ucadan, daha çox da xəfif pıçıltıyla, hətta işarəylə!
Ağlıma nə gəlir? Fikirləşirəm ki, elə həqiqətən də filologiya-filan, sənətşünaslıq və qeyrisi tamamilə mənasız şeylərdir, işarələr və bir də onlar haqqında elm – semiotika var: hətta çağımızın jurnalistikası daha çox "işarələr” deyilmi?..
Qərəz, ötən həftə elə bu saytda bəzi köhnə "Azadlıq”çılarla bağlı yazdıqlarımı oxuyan nisbətən cavan jurnalist soruşdu ki, bəs nə əcəb, Hikmətə təbrik yazmadın, onun da 60-ı tamam oldu.
Kino söhbəti də ona görə ağlıma gəldi. Yadına gəlirmi, köhnə filmlərimizdən birinin, "Gün keçdi”nin qəhrəmanı kədərli-kədərli nə deyirdi: "Biz daha bir-birimizin ad günlərinə getmirik!” Yox, kimsə deməsin ki, Tarkovskidən gör haralara endi? Yox, siyasi kontekstdə xatırlaya biləcəyim tam başqa filmlər var, bu filmsə, qəhrəmanlarının dediyi kimi, sanki keçmişdən gələn qonaqdır: bəzi detalları ilə sovet Bakısını, bir də dövrün "yarımşikəst” (ictimai mənada!) ziyalılarını xatırladır. Həm də ad tutub məni, hərdən özümə "gün keçdi” deyirəm...
Sözümün canı budur ki, biz də daha bir-birimizin ad gününü qeyd etmirik, çox vaxt yadımıza da düşmür, çünki çoxdandır "BİZ” deyilən şey yoxdur, hərəsi bir tərəfdə "öz müharibəsini” aparan artıq ahıl adamlar var: biri hələ də Don Kixot kimi öz prinsiplərinin davasını aparır, başqası özünə qapılıb romanlarını yazır, digəri heç olmasa ayaqda qalmaq üçün çalışır, üçüncüsüsə taleyin özüylə əlbəyaxadır...
İndi "BİZ” buyuq! Elə olur, bir-birimizin nəinki xeyrindən, hətta, iraq-iraq, şərindən də xəbərsiz oluruq.
Ona görə də üzürlü say, qardaşım. Hərçənd, arada bir detal olmuşdu və o, mənim də diqqətimi fokuslaşdırmalı idi. Bir neçə həftə əvvəlin söhbətidir. Bahəddinin sənin haqqında yazısını oxudun. Doğrusu, fikirləşdim ki, adam sadəcə, xoş ovqat yaşatmaq istəyib sənə, 60-filan ağlıma da gəlmədi...
Həm də hərdən heç bilirsənmi nəyə "qeyzlənirəm”? Kimi görürsən, başlayır ki, sənin "Azadlıq”dakı yazıların belə gəldi, AXC elə getdi və s. və i. Bilmirəm, belə şey yaşamısanmı? Halbuki "Azadlıq”dan və yaxud AXC-dən sonra nələr oldu, nələr yazıldı? Şəxsən mənim "davam” indi də davam edir.
Hətta nəzərə almırlar ki, 30 yaşlı adamla 50-60 yaşlının yazısını bir tərəziyə qoymaq olarmı? Cavan yazarın adətən bir üstünlüyü olur ki,........
© Qaynar
visit website