İhlâs gerçekten eşsiz bir paradigmadır. Çünkü ihlâs, görünene değil görünmeyene yatırım yapmaktır. Çağımız ise görünür olana yatırım yapıyor. Soruyu bu yüzden sormak yerindedir: Bu çağ ihlâslı insanı istiyor mu?

İhlâs, kalbin Hakk’la muamelesinde mâsivâyı çıkarmasıdır. Yani amel Allah için olacak; övülmek için değil, alkış almak için değil, yerilmekten kurtulmak için değil. Modern kültür ise tam tersine, ameli görünürlükle ölçer. Sosyal medya çağında “gizli amel” neredeyse anlamsızlaştırılmıştır. İyilik yapılır ama fotoğrafı paylaşılır. Yardım edilir ama duyurulur. Başarı elde edilir ama marka hâline getirilir. Bu kültür, ameli Allah’a değil, kamuoyuna arz eder. Dolayısıyla ihlâs, modern paradigmanın ekonomik ve kültürel mantığına ters düşer.

Çünkü modern sistem şeffaflık adı altında sürekli teşhir üretir. Reklam, vitrin, performans, kariyer, takipçi sayısı… Hepsi “görülme” üzerine kuruludur. Oysa ihlâs, görünmemeyi göze almaktır. Gizli amel hadisinin işaret ettiği yetmiş kat fazilet, aslında insanın iç dünyasını merkeze alır. Modern insan ise dış dünyada puan toplamaya alışmıştır. Bu yüzden ihlâs, çağın değer sistemine göre verimsiz görünür. Alkış getirmez, marka değeri........

© Pusula Gazetesi