Erzurum’un soğuğu değil, insanın içi mi üşüyor artık?

Erzurum’da kış serttir… Ama insanı sıcaktır derlerdi.

Bir dükkâna girdiğinizde önce çay sorulurdu, alışveriş sonra gelirdi. Selam, alışkanlık değil… bir gönül köprüsüydü.

Şimdi ise aynı çarşıdan geçiyoruz… Ama aynı sıcaklığı bulamıyoruz.

Çünkü değişen sadece zaman değil. Değişen, insanın insana bakışıdır.

Aynı şehir, farklı insanlar

Erzurum hâlâ aynı Erzurum… Taş aynı taş, sokak aynı sokak.

Ama yüzler değişti. Bakışlar değişti. Tahammül azaldı.

Eskiden bir söz yanlış söylense, “Bir çay içelim, konuşuruz” denirdi.

Bugün ise: Bir söz, bir bakış… Yetiyor kırılmaya, yetiyor uzaklaşmaya.

Çünkü artık insan, karşısındakini anlamaya çalışmıyor. Yorumluyor… yargılıyor… tepki veriyor.

Beyin neden artık daha az hissediyor?

İnsan beyni, karşısındakini anlamak için sadece kelimelere bakmaz. Mimikleri okur, ses tonunu çözer, duyguyu hisseder.

Bu süreçte ayna nöronlar devrededir. Bir başkasının acısını........

© Pusula Gazetesi