Bakmak ve görmek arasındaki o ince çizgi

Kağıt gibi yırtsın manasız bir geleceği

Ustasız bir çırak ne kadar mahirse

Hükümdarlık taslayan karanlığa inat

İnce bir ışık huzmesini büyütüyorum

Küçük küçük sızılarla, büyük bir savaşçı eğitiyorum

Çiçeklerin olmadığı baharı kim neylesin

Yabancısıyım ruhuma uymayan bazı ayların

Hasmıyım içimin almadığı tüm zamanların

Erkenci bir mermi delip geçse de beni

Yine de vazgeçemem asil dertlerimden

Kırık not aldığım sınavlardan ben mesulüm

Ellerim gassal elidir, nice cesetleri pak ettim

Hoyrat ve hışırtılı sesimle ipeksi seslere meylettim

Bedeviler çölde, ben şehrimde kaybederim yolumu

Kaybederim benliğimi, varlığımı ve çokluğumu

Dilimde, duruşumda, tembelliğimde taşırım aşkın cenazesini

Ve asla ıskalamam hayal kırıklığının düşük ifadesini

Sevdiğim küfürler yok değil

Lakin hoşnut değilim ağzımın kir ve pasından

Yüzüme karşı söyleyemediklerimi

Söyledim yüzümün arkasından

Bir çok günahımı inkâr ettim

Ben istemez miydim aşk-ı tabiat şiirleri yazmak

İsterdim elbet sevda şiirlerinin aranılan şairi olmak

Mazlumların feryatları nefessiz bırakırken atmosferi

Nasıl kağıda dökebilirdim ömrümün saadet demlerini

Meşrebim müsait değil ağlayanlar içinde kahkaha atmaya

Sefalete şahit oldum, gönlüm yok şatafata akmaya

İçimde ince bir sızıdır yoksul mahallelerinde çıkmaz sokaklar

Zihnimin gizli mahzenlerinde........

© Pusula Gazetesi