BU ÇAĞ GÖLGE DÜŞÜRDÜ ÖMRÜME

Bu çağ, gölge düşürdü ömrüme

Hem cahil, hem alabildiğine şişman

Yaban bir zamanın şavkı vurdu gönlüme

Aklım kalbime, kalbim aklıma düşman

Artık odalarıma ışık sızmıyor, neden

Rutubetten sırılsıklam oldu atletim

Solan gençliğimi toprağa verirken

Yakalarından tutuştu, yandı gömleğim

Ateşin gölgesi yok, yağmur rahmet

Sesin rengine boyandım, sessizce

Nereye baksam, hep o........

© Pusula Gazetesi