Πελοπόννησος Newsroom

Με περισσότερα από έντεκα χρόνια στο τιμόνι του Δήμου Πατρέων, ο Κώστας Πελετίδης υπερασπίζεται το αποτύπωμα της δημοτικής αρχής σε ένα περιβάλλον που, όπως τονίζει, χαρακτηρίζεται από υποχρηματοδότηση και περιορισμούς. Την ίδια στιγμή, η συζήτηση για την καθημερινότητα της πόλης και τα αποτελέσματα αυτής της περιόδου παραμένει στο επίκεντρο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΔΩΡΟ ΛΟΥΛΟΥΔΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟ

Κύριε Δήμαρχε, γεννηθήκατε σε ορεινό χωριό της Κοζάνης, μαθητεύσατε στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκη, σπουδάσατε στην Ιταλία και εργαστήκατε ως καρδιολόγος στην Πάτρα. Πείτε μας γι’ αυτά τα χρόνια και πως κολλήσατε με την πόλη;

Στην Πάτρα βρέθηκα λόγω συγκυρίας. Όταν κάναμε ειδικότητα με τη γυναίκα μου, φτιάχτηκε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στο Ρίο και είχαμε κίνητρο να έρθουμε για τη στελέχωση του νοσοκομείου. Εγώ τελείωσα και την Παθολογία, βρεθήκαμε στην Πάτρα. Τότε δεν είχαμε τα οικονομικά περιθώρια να περιμένουμε. Εγκατασταθήκαμε εδώ και δεθήκαμε με την πόλη. Τα προηγούμενα χρόνια, μαθητικά και φοιτητικά, ήταν δύσκολα γιατί η οικογένεια δεν είχε οικονομικές δυνατότητες. Δύσκολα αλλά ωραία χρόνια, γιατί σε εκπαιδεύουν οι δυσκολίες.

Η πολιτική σας ταυτότητα είναι σαφής και διαχρονική. Πότε έγινε η πρώτη επαφή με το ΚΚΕ και πότε είπατε ότι θέλετε να πρεσβεύετε αυτές τις ιδέες;

Ως  φοιτητής στο Πανεπιστήμιο που αποτελεί χώρο που ευνοεί τη σκέψη και την αναζήτηση. Επιπλέον, έχοντας τα βιώματα που πάντα παίζουν ρόλο και την καταγωγή, προσπαθείς να δώσεις απαντήσεις για όσα έζησες εσύ και οι δικοί σου. Τα χέρια της μάνας μου ήταν «γυαλόχαρτα» από τη δουλειά και τα χωράφια. Τα χωριά που μεγάλωσα ήταν συντηρητικά. Εκείνη την εποχή, οι κουμουνιστές έπρεπε να πηγαίνουν στο Αστυνομικό Τμήμα να δίνουν το παρών. Οπότε, μεγαλώνοντας σε αυτό το περιβάλλον, έβαζα το «γιατί» και «πως» θα αλλάξει αυτό που ζήσαμε. Κατέληξα πως η μόνη επιλογή ήταν το ΚΚΕ.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τα κοινά; Τι σας είχε παρακινήσει να είστε υποψήφιος με την παράταξη του αείμνηστου Παναγιώτη Κοσιώνη;

Όταν μελετάς και ξέρεις ότι σε εκφράζει η ιδεολογία του μαρξισμού και του λενινισμού μπαίνεις στην αναζήτηση και στην μάχη για την προκοπή. Στην Πάτρα, συμμετείχαμε σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες. Συνδικαλισμός στο νοσοκομείο του «Αγ. Ανδρέα» και έπειτα στο ΙΚΑ. Μπήκα στο ψηφοδέλτιο. Εκλέχθηκα. Όχι για να στολίζω τη θέση, αλλά για να πάρω την ευθύνη με επιμέλεια και πίστη, γιατί πίστευα ότι μπορώ να κάνω καλό στον τόπο.

Αργότερα δημιουργήθηκε η «Λαϊκή Συσπείρωση» με εσάς επικεφαλής. Δύο φορές δεν εκλεγήκατε Δήμαρχος, αλλά το 2014 το καταφέρατε. Το περιμένατε;

Δεν πορευτήκαμε με στόχο ότι πρέπει να είμαι ο δήμαρχος.  Εκείνο το οποίο μας ενδιέφερε  είναι οι λαϊκές ανάγκες, να μπορούμε να τις υπερασπιστούμε και από οποιοδήποτε μετερίζι.

Πιστεύω ότι η παράταξή μας ήταν πάντα σοβαρή και έδινε μάχες. Όταν έγιναν οι εκλογές, κερδίσαμε την εκτίμηση του πατραϊκού λαού  και αναλάβαμε την ευθύνη να τιμήσουμε αυτούς που μας εμπιστεύθηκαν, αλλά και αυτούς που δεν μας εμπιστεύθηκαν. Αποδεικνύοντας ότι είμαστε μια τίμια λύση και ότι δεν θα χάσει η πόλη μας, που την εκπροσωπούμε. Μέχρι σήμερα προσπαθούμε να το τηρήσουμε.

Πελετίδης: «Οταν βλέπαμε ότι το πουγκί μας ήταν μικρό και δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε όλες τις ανάγκες, κάναμε μια επιλογή»

Πελετίδης: «Οταν βλέπαμε ότι το πουγκί μας ήταν μικρό και δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε όλες τις ανάγκες, κάναμε μια επιλογή»

Εντεκα χρόνια μετά, φτάνουμε στο μέσο της τρίτης θητείας. Η Πάτρα έχει κάνει βήματα προόδου; Σε ποια σημεία;

Ναι, σε πολλά ζητήματα. Πάντα πρέπει να κρίνουμε με βάση το πριν κα να θυμόμαστε πως εμείς αναλάβαμε στην περίοδο των ισχνών αγελάδων, των μνημονίων, της κρίσης, της ανεργίας και της υποχρηματοδότησης του Δήμου.

Βέβαια μπορούμε να πούμε ότι αυτά τα δεδομένα βοήθησαν το αφήγημά σας για να εκλεγείτε.

Καλεστήκαμε  να διαχειριστούμε μια μεγάλη πόλη με μείον 67% των χρημάτων που έπαιρναν οι Δήμοι μέχρι το 2010. Είναι τεράστια η διαφορά σε σύγκριση με την περίοδο των παχιών αγελάδων, τότε που οι δημοτικές αρχές έπαιρναν πακτωλό χρημάτων, αλλά δυστυχώς είχαμε φτωχό έργο. Εμείς με το μικρό πουγκί που είχαμε – γι αυτό λέω τίμια στάση – κάναμε ενέργειες για σωστή διαχείριση, ώστε να μεγιστοποιήσουμε το αποτέλεσμα.

Πείτε μας πρακτικά, που έχουμε αλλαγή στην πόλη;

Όσα ονειρευόμασταν παίρνουν  σάρκα και οστά. Η παραλιακή ζώνη. Το Παλιό Δημοτικό Νοσοκομείο έχει πάρει δρόμο για να γίνει Ψηφιακό Κέντρο Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς. Δεν έχει τελειώσει αλλά φτιάχνεται. Ο ΑΣΟ δεν έπρεπε να μείνει στα χαρτιά, το Εργοστάσιο Τέχνης, η Δημοτική Βιβλιοθήκη, το Έλος της Αγυιάς προχωράνε. Μην ξεχνάμε το Νότιο Πάρκο και τις αναπλάσεις στις συνοικίες μας. Ο κατάλογος τεράστιος.

Βάλαμε την πόλη σε άλλη κατεύθυνση και πλέον έχουμε μια αγωνιστική πόλη που διεκδικεί με αποτελεσματικότητα και πετυχαίνει νίκες.

Δεν είναι λίγο πράγμα το Νότιο Πάρκο κόντρα σε νόμους και γραφές. Κάτσαμε στο εδώλιο του κατηγορούμενου για να υπερασπιστούμε το δημόσιο όφελος.

Έπρεπε να έρθουμε εμείς για να γίνει το παλιό νοσοκομείο, να πάρει έναν δρόμο για να γίνει ένα κέντρο πολιτισμού. Δεν έχει τελειώσει, αλλά χτίζεται, φτιάχνεται. Όλα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα του αγώνα.

ΘΛ Αναφέρεστε κυρίως σε θέματα ελεύθερων χώρων και αγωνιστικότητας της πόλης.

Και αγωνιστικότητα και έργο. Έχουν γίνει πεζοδρομήσεις, αναπλάσεις σε Άνω και Κάτω πόλη, Ζαρουχλέικα, Προσφυγικά, Γούβα, παντού.

Σε άλλα θέματα καθημερινότητας όπως η καθαριότητα και το κυκλοφοριακό, είστε ικανοποιημένοι; Αν όχι, τι κάνουμε;

Εδώ  υπάρχει το μεγάλο κάδρο. Είμαστε στην εποχή που συνταξιοδοτούνται οι εργαζόμενοι στο Δήμο και δεν αναπληρώνονται με μόνιμο προσωπικό και έχουμε υποχρηματοδότηση. Με αυτά τα δεδομένα κρατάμε όρθια την πόλη.

Είχαμε 2.000 εργαζόμενους και έχουμε 940 εργαζόμενους στον Δήμο που έχει την ευθύνη να λύσει αυτά τα ζητήματα. Το μεγάλο θέμα ήταν το θέμα του παιδιού και είναι μοναδικά όσα έχουν γίνει στα σχολεία. Όταν βλέπαμε ότι το πουγκί μας είναι μικρό και δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε όλες τις ανάγκες, κάναμε μια επιλογή για να υπερασπιστούμε τα παιδία. Βλέπουμε τι γίνεται τα τελευταία χρόνια, τα «σπίτια καίγονται» από τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε για την ικανοποίηση των αναγκών των παιδιών μας. Έχουμε κάνει ασύλληπτα πράγματα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, τις κατασκηνώσεις, το λαϊκό φροντιστήριο.

Πελετίδης: «Οι εταιρείες, όταν πηγαίνουν καλά, επενδύουν. Ετσι είναι ο καπιταλισμός. Ο Δήμος σε αυτή τη διαδικασία πού θα πάει να μπει; Ο ρόλος του Δήμου δεν είναι να καθίσει να κάνει αυτή τη δουλειά»

Πελετίδης: «Οι εταιρείες, όταν........

© Pelop