Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Λίγο πριν από την έλευση του «PRIMA FACIE» στην Πάτρα, η Λένα Παπαληγούρα μιλά στο pelop.gr για την ηρωίδα που υποδύεται, για το τραύμα, τη δύναμη, τη ρήξη με το ίδιο το σύστημα που κάποτε τη στήριζε και για ένα έργο που δεν μένει μόνο στη σκηνή, αλλά συνεχίζει να δουλεύει μέσα σου και μετά το τέλος του.

Με αφορμή μια από τις πιο δυνατές και πολυσυζητημένες παραστάσεις των τελευταίων χρόνων, η ηθοποιός φωτίζει τη διαδρομή της Tessa Ensler, αλλά και τα ερωτήματα που θέτει το έργο για τη Δικαιοσύνη, την έμφυλη βία και τη θέση της γυναίκας μέσα σε έναν κόσμο φτιαγμένο από ανδρικούς κανόνες.

Ξεκινάμε με τη χαρακτήρα που υποδύεσε. Είναι μια γυναίκα που έχει χτίσει όλη την ταυτότητά της πάνω στην πίστη της ότι στο σύστημα αυτό είναι και έτσι πρέπει. Για την ίδια, τι είναι το πιο οδυνηρό; Η βία που υφίσταται ή όταν καταλαβαίνει ότι το ίδιο το σύστημα δεν μπορεί να τη χωρέσει;

Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός των δύο. Όταν συμβαίνει στην ίδια ένα περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης, πηγαίνει στο δικαστήριο για να το καταγγείλει και, όπως λέει η ίδια, για να προστατεύσει τις υπόλοιπες γυναίκες από αυτόν εδώ τον άντρα.

Για μένα αυτό είναι το πρώτο της κίνητρο. Αλλά, αν θέλεις, το εσωτερικό της κίνητρο είναι ακριβώς αυτό που είπες. Για μένα είναι πραγματικά σαν η ίδια να τεστάρει το σύστημα.

Δηλαδή σαν να τεστάρει κατά πόσο το σύστημα το οποίο υπηρετεί με τόσο σθένος και με πίστη είναι πραγματικά ένα σύστημα που την ίδια θα τη δικαιώσει. Για να βρεθεί μπροστά στο αμήχανο του συστήματος, που τελικά οποιοσδήποτε αδύναμος δεν μπορεί να βρει το δίκιο του. Είναι δηλαδή σαν πραγματικά, με έναν τρόπο που ίσως είναι και ασυνείδητος, η ηρωίδα να βάζει όλη τη ζωή σε ένα τεστ, ας πούμε.

Σε ενδιέφερε από την αρχή το ότι η Τέσσα δεν είναι μια εύκολη, εντός εισαγωγικών, ηρωίδα, αλλά μιλάμε για μια γυναίκα φιλόδοξη, ίσως και σκληρή κάποιες φορές;

Καταρχήν, για μένα είναι ένα αριστοτεχνικά γραμμένο έργο που έχει μια μεγάλη πολυπλοκότητα και έχει πολύ βάθος στον τρόπο που σκιαγραφεί τον χαρακτήρα της Τέσσας. Νομίζω ότι ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία είναι το ότι η ίδια είναι νομικός και η ίδια είναι μέσα στο σύστημα και, παρ’ όλα αυτά, η ίδια δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Νομίζω και αυτό είναι από τις πιο ευφυείς ιδέες της συγγραφέως, η οποία είναι η ίδια νομικός.

Έχει υπάρξει η ίδια στα δικαστήρια. Ο σύντροφός της είναι δικαστής, οπότε έχει μεγάλη γνώση του πώς λειτουργεί το σύστημα και είναι σαν, παρ’ όλα αυτά, να σου λέει ότι ακόμα και ένας άνθρωπος που είναι ειδικός σε αυτό δεν μπορεί να βρει το δίκιο του. Οπότε φυσικά και με ενδιέφερε αυτή η δυναμική πλευρά της Τέσσας και νομίζω ότι είναι και από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου το ότι παρακολουθείς έναν χαρακτήρα και στις δυναμικές αλλά και στις........

© Pelop