Υπάρχουν συγκεκριμένες παθογένειες που κρατούν στάσιμη τη χώρα. Κάποιες είναι κρίσιμες και κανείς δεν ενδιαφέρεται στα σοβαρά να παρέμβει για να διορθωθεί κάτι. Η πρώτη παθογένεια είναι φυσικά αυτό το σκληρό κομματικό κράτος – λάφυρο που στήθηκε την δεκαετία του ‘80, δίνοντας σε όποια μικρή ομάδα κυβερνά κάθε φορά τα πάντα. Από το ταμείο της χώρας μέχρι ποιοι θα διορίζονται στα επαρχιακά γήπεδα.

Εδώ στα σοβαρά λένε πως δεν είναι εύκολο να δημιουργηθούν ανεξάρτητοι φορείς (π.χ. η Δικαιοσύνη) διότι μια χώρα που έχει μάθει στο βόλεμα, δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί πολλά κέντρα εξουσίας. Θα μπλέξουμε.

Μια δεύτερη παθογένεια είναι η εγκατάλειψη της........

© Pelop