Beograd nema veze sa biblijskom Gomorom, još manje sa Sodomom, ali bi ga potencijalni sumporni i vatreni gnev građana, izražen na nekim budućim izborima, mogao stići kao kazna za sav kriminal koji se odomaćio u njemu. Stoga bi se moglo reći da naprednjačka vlast u prestonici (baš kao i crkvena), iako nema biblijske konotacije, i te kako ima veze sa modelom društvene i ekonomske propasti koju je italijanski novinar i pisac Roberto Savijano predočio u svojoj knjizi Gomora, na primeru napuljske mafije. Beograd je najbliži toj vrsti gomorizacije. Gotovo svaki kamen beogradske kaldrme mogao bi poslužiti kao metonimija ove katastrofe.

Ovih dana navršava se jedan proces od 2.500 dana duge neuspešne rekonstrukcije Trga Republike, za koju je potrošeno oko 10 miliona evra. Ona je najavljivana u toku predizborne kampanje SNS-a 2016, da bi fizički započela tek prvim udarom Vesićevog bagera u kaldrmu 22. avgusta 2018, kada se zakotrljala naprednjačka mašina za izvlačenje para iz budžeta glavnog grada, i to samo na ovom gradskom potezu od 4.500 kvadratnih metara. U međuvremenu se izgubio pojam o vremenu, što je poslednjih dana dovršeno postavljanjem vodootpornog Beogradskog sata, 9 metara visokog i 9,9 miliona dinara (bez PDV-a) teškog. No odmah po postavljanju ovog sata, dva mehanizma na njemu su prestala da rade i Beograd je i doslovno ostao da pluta u naprednjačkom bezvremenu.

Na početku rekonstrukcije glavni gradski arhitekta bio je Milutin Folić, danas je to Marko Stojčić, imena su različita ali je eksploatacija ista, kao što je i Aleksandar Šapić nastavio istu politiku devastacije koju je implementirao Goran Vesić, najpre kao gradski menadžer a potom kao zamenik gradonačelnika. Napokon, posle najavljivane ostavke i nedoumice zbog čega je Beogradski sat stao, Stojčić je na svom profilu objavio da je sat ponovo proradio, optuživši Gradsku........

© Peščanik