We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ode Evropa, Balkane moj

3 2 0
05.11.2019

Da Branimir Džoni Štulić dobije jedan euro svaki put kad neko aludira na njegovu pjesmu “Balkan”, odavno je mogao da kupi pola Holandije. Da Đorđe Balašević dobije dinar svaki put kad neko po bespućima internetske zbiljnosti napiše “Putuj, Evropo”, mogao bi da kupi čitav Novi Sad i još dobar komad Vojvodine, volja mu do Subotice, volja mu do Vršca. Nije zato ni posebno čudno što i najnoviji zaplet u epsko-lirskoj sagi o Evropskoj uniji i Zapadnom Balkanu priziva stihove iz navedenih pjesama. Edija Ramu tu vjerovatno sprečava jezička barijera, ali Zoran Zaev teško da se ovih dana nije sjetio onog čuvenog početka pjesme: “Jednog dana nema me da nikada ne dođem/ Prijatelje koje znam ne poznajem kad prođem/ Kao da me nikada na svijetu nije bilo”, da i ne govorimo o “ljudima Ciganima, sudbinom prokletim”.

Ne ulazeći u privatni muzički ukus makedonskog premijera, on ipak nije imao pretjeranog razloga da se prisjeti druge navedene pjesme: “Nisu krivci depresivci, lude i psihopate,/ što su rušili pa sada nama nude lopate. Krivi smo mi./ Nisu krivi sedativi što ih nisu sputali./ Sorry matori, krivi smo mi koji smo ćutali. (...) Putuj, Evropo, nemoj više čekati na nas./ Ne pitaj mnogo, dospećeš i ti na rđav glas./ Putuj, planeto, super smo se družili./ Nama je lepo, taman kako smo........

© Oslobođenje