Tarihin iki yüzü |
İstanbul Barosu seçimlerinde Ümit Kocasakal'ın üç binden fazla oy farkıyla kazanması, Türkiye'de yıllardır sürdürülen ideolojik tartışmalar açısından dikkat çekici sonuç oldu.
Kazanan salt Kocasakal mı?
Seçimin asıl tartışmaya değer yönü, ulusalcı Cumhuriyetçi düşüncenin hâlâ güçlü karşılığının bulunması...
12 Eylül darbesi sonrasında neoliberalizmin düşünce hayatında kazandığı ağırlık, Cumhuriyet’in kurucu kavramlarını tartışmaya açtı. Ulus-devlet geçmişin kalıntısı, ulusal kimlik aşılması gereken bir aidiyet, Cumhuriyetçilik ise demokratikleşmenin önündeki engellerden biri olarak sunuldu…
Bu anlayışa göre “Türk” demek milliyetçilik, “Türkiye” demek ilericilikti!
Demokrasi sözcüğü ise tarihsel ve sınıfsal bağlamından koparılarak neredeyse her siyasi tercihi açıklayan sihirli kavrama dönüştürüldü.
Halbuki Cumhuriyetçilik, salt geçmişe bağlılık değil… Emperyalizme karşı bağımsızlık mücadelesinden doğan, egemenliğin kaynağını saltanattan millete taşıyan tarihsel kopuşun adı…
Neoliberalizm Cumhuriyet'in kurucu kavramlarına yönelik tartışmaların niteliğini değiştirdi. Ulusal bağımsızlık ve ortak yurttaşlık bilinci, giderek kimlik siyaseti üzerinden yürütülen tartışmaların gölgesinde kaldı...
İstanbul Barosu seçimleri, bu ideolojik mücadelenin kapanmadığını gösterdi. Cumhuriyet'in kurucu değerlerinin güçlü toplumsal karşılığı, bu değerleri eskimiş sayanların ülke siyasi gerçekliğini okumakta neden zorlandığı sorusunu gündeme getirdi…
Sözü kendine “Yeni” diyenlere getireceğim.
KENDİNİ SOL SAYANLARIN LİBERAL AÇMAZI
Neoliberalizmin Türkiye'deki ideolojik başarısı, sol’u kendi tarihine yabancılaştırmasında görüldü. Cumhuriyet'in antiemperyalist kuruluş mirası, ulusal bağımsızlık........