Bizim kuşak tabağında yemek bırakmazdı.

Fıkra gibi olacak ama gerçek. 20 yıl kadar önce bir Fransız, bir İngiliz, bir İsviçreli Alman, bir Türk ve bir Amerikalı yemek yiyoruz. Yemeği nasıl buldunuz dedim. İngiliz İrlanda asıllıymış. Valla dedi , ben Katolik terbiyesi ile yetiştim. Annem kızardı tabakta yemek bırakınca. Öyle olunca ne varsa yiyorum, yediğimin tadı da kayboluyor haliyle. Şaşırdım , bize özgü sanıyordum.

Üstelik İsviçreli, Fransız ve yaşça bizden büyük olan Amerikalı da , aynen valla biz de öyle demesin mi? Ben hafif bir şok yaşadım.

Savaş sonrası kuşağı dedik, güldük.

Şimdi etrafa bakıyorum dışarıda yemek yediğimde. Gençlerin tabakları hep dolu gidiyor bulaşıkhaneye. Evladım, madem yemeyecektin niye sipariş verdin?

Konu yemek değil aslında. Bütünlük. O yemekte çiftçinin, toptancının, pazarcının, aşçının, garsonun ve parasını veren senin ortak emeğiniz var. Ortak emek! Yani konu sadece çöp degil, herkes bir yerden........

© ngazete