Τα “κάστρα” και τα μπλόκα της Κατοχής |
Η γερμανική Κατοχή στην Αθήνα δεν σήμαινε μόνο σιωπηλή καταπίεση και φόβο. Σε ορισμένες γειτονιές, τα σπίτια μετατράπηκαν σε φρούρια και οι δρόμοι σε οδοφράγματα. Μάχες σώμα με σώμα, πολιορκίες και μαζικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στις συνοικίες. Δύο σπίτια έμειναν στην ιστορία ως «κάστρα» της Αντίστασης, ενώ τα μπλόκα σε Καισαριανή, Βύρωνα, Ζωγράφου, Παγκράτι και Κοκκινιά γράφτηκαν με αίμα.
Ξημερώματα 28 Απριλίου 1944, ο Υμηττός ξύπνησε με τον ήχο από καταιγισμό πυρών. Στην οδό Αγραίων 47, τρεις νεαροί ΕΠΟΝίτες – Δημήτρης Αυγέρης, Θανάσης Κιοκμενίδης και Κώστας Φολτόπουλος – βρέθηκαν περικυκλωμένοι από ισχυρές γερμανικές και ταγματασφαλίτικες δυνάμεις. Οι τρεις νεαροί στάθηκαν απέναντι σε 200 Γερμανούς και ταγματασφαλίτες. Κάποιος πρόδωσε στους κατακτητές πως σε εκείνο το σπίτι φυλάσσονταν ένα σημαντικό μέρος του οπλισμού που χρησιμοποιούσε η 1η Ταξιαρχία του ΕΛΑΣ της Αθήνας. Στην περιοχή του Υμηττού δρούσε μονάδα του 2ου Λόχου του ΕΛΑΣ Αθήνας. Το σπίτι τους μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο φρούριο, σε ένα κάστρο όπως είπε και η ποιήτρια. Για εννέα ώρες αντιστάθηκαν σθεναρά σε επιθέσεις με αυτόματα, πολυβόλα και χειροβομβίδες. Η απόφασή τους να μην παραδοθούν αναδείχθηκε σε σύμβολο αφοσίωσης: έπεσαν πολεμώντας, αρνούμενοι να παραδώσουν το όπλο τους στον κατακτητή. Το σπίτι σώθηκε και σήμερα λειτουργεί ως μνημείο μνήμης, γνωστό με το όνομα........