Το 2025 ήταν η χρονιά που κατέρρευσε ό,τι είχε απομείνει όρθιο από την μεταπολεμική τάξη πραγμάτων. Τρία χτυπήματα εντός του 2025 άρκεσαν για να αποκαλυφθεί, μεταξύ άλλων, η γύμνια της Ευρώπης εντός ενός γοργά μεταλλασσόμενου διεθνούς στερεώματος.

Το πρώτο χτύπημα ήταν η νίκη της Ρωσίας επί της ευρωπαϊκής ηγεσίας στο Ουκρανικό. Τέσσερα χρόνια τώρα, ΕΕ και ΝΑΤΟ εμπλέκονται σ’ ένα επικίνδυνο διπλό παιχνίδι. Από τη μία πλευρά, δεσμεύονταν στα λόγια για μια ουκρανική νίκη την οποία όμως δεν ήταν διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν. Από την άλλη πλευρά, ιδίως τα τελευταία δύο χρόνια, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τον ατέρμονο πόλεμο ώστε να προωθήσουν τον Μιλιταριστικό Κεϋνσιανισμό: το τελευταίο σχέδιο που τους απέμεινε (αφού σιωπηλά έβαλαν στο καλάθι των αχρήστων την λεγόμενη Πράσινη Συμφωνία) για να επιβραδύνουν την αποβιομηχάνιση στην οποία καταδίκασε την κεντρική και βόρεια Ευρώπη η αφελής διαχείριση της κρίσης του ευρώ.

Η αντίφαση ήταν μοιραία: Αν ο πόλεμος στην Ουκρανία τελειώσει αύριο με Σύμφωνο Ειρήνης, δύσκολα θα δικαιολογηθεί το τεράστιο ποσό που απαιτεί η πολιτική του Μιλιταριστικού Κεϋνσιανισμού. Παράλληλα, η Ουκρανική νίκη που υποτίθεται ότι ποθούν οι ευρωπαίοι ηγέτες κρίνεται οικονομικά πολύ δαπανηρή και γεωστρατηγικά πολύ επικίνδυνη. Έτσι, η Ευρώπη κατέληξε στην χειρότερη δυνατή στρατηγική: να στέλνει στην Ουκρανία όπλα και χρήματα τόσα όσα χρειάζεται για να παρατείνεται, αλλά ποτέ να μην τερματιστεί, η αιμορραγία.

Τώρα που η Ρωσία επικράτησε (προβλέψιμο αποτέλεσμα το οποίο ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απλώς επιτάχυνε), η ευρωπαϊκή ηγεσία βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού. Έχοντας εξαρτήσει τις πολιτικές της απολύτως στην υπόθεση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα........

© news247