İstanbul’u ikinci kez, bu defa resmen işgal eden düşman güçleri, daha kısa süre önce Misak-ı Milli kararlarını kabul eden Meclis-i Mebusan’ı işgal etti; 11 Nisan’da ise padişahın iradesiyle feshedilecekti. İşgal güçleri bazı karakolları basarak Türk askerlerini şehit etmiş, başta Hamidiye kahramanı Rauf Orbay olmak üzere “tehdit” olarak görülen milletvekilleri Malta’ya sürülmüştü…

Yurdun büyük bölümü işgal altındaydı; petrol bölgeleri olarak bilinen Irak İngilizlerin, Suriye ve Kilikya bölgesi Fransızların kontrolündeydi… İtalyanlar Antalya ve civarına çöreklenmişti… Yunanlılar İngiltere’nin desteği ile İzmir ve havalisi ile Trakya’yı işgal etmiş, halka olmadık eziyetler ediyordu…

Padişah Vahdettin’in işgalcilere şirin görünmek için verdiği emirle kurulan Divan-ı Harp Mahkemesi “Nemrut Mustafa Divanı” sözde savaş suçlarını yargılamak görüntüsü altında yurtseverleri avlıyor, sorgusuz sualsiz idam cezaları yağdırıyordu… Aynı mahkeme Mustafa Kemal ve arkadaşlarını da idama mahkum etti ve bu karar Vahdettin tarafından vakit geçirmeden onandı..

Mustafa Sabri adlı hainin kaleme aldığı, Şeyhülislam Dürrizade Abdullah isimli soysuzun altına imza atıp mühür bastığı “Kuvayı Milliye güçlerinin öldürülmesinin sevap olduğunu” içeren fetva çıkarıldı…

-Son günlerini yaşayan çürümüş Saray ve kuyruğuna takılmış hain güruh, defolup gitmeden önce en büyük ihanetini yapmıştı!

İngilizlerin “Kuvayı İnzibatiye” yani “Hilafet Ordusu” kurulması talimatını Padişah güle oynaya kabul etmişti. Silah ve para kısmını İngilizler halledecekti…

İşte böyle bir tabloda, 23 Nisan 1920’de Ankara’da “Büyük Millet Meclisi” açılacak, kısa bir süre sonra ise Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak anılmaya başlanacaktı…

-Bu açılış, 600 küsur yıl sonra Türk milletinin tekrar tarih sahnesinde yerini aldığının, kaderine sahip çıktığının görkemli ilanıydı…

Meclis’e ve Türklüğe kin kusanlar!

Işıkçılar cemaatinin gazetesi Türkiye’de köşe yazan, maalesef adının önünde Prof. Dr. ibareleri bulunan Ekrem Buğra Ekinci isimli zat, birkaç yıl önce tamda egemenlik kutlamaları öncesinde TBMM’yi küçümseyen, tarihi akıl almaz bir kin ve nefretle tahrif eden bir yazı kaleme almıştı…

Bu ilk de değildi; daha önce de Çanakkale savaşına dil uzatmış, “Keşke geçilseydi, İstanbul işgal edilmez, petrol bölgeleri kurtulurdu” türünde hezeyanlarını kusmuş, bir başka yazısında ise İngiliz Malaya Zırhlısına binip memleketinden kaçan soysuz padişah Vahdettin’in hicret ettiğini savunmuştu!

Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı Talip Geylan’ın, Prof. sıfatlı yalancıya verdiği yanıtı, bu zatla birlikte tüm Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlarına anladıkları dilden verdiği şahane yanıtı okuyunca “işte budur” dediğimi anımsıyorum. Bakın ne diyordu Geylan:

“Ceddi-muallak bir muhterem!”

Bütün millet yek vücut olmuş TBMM’nin kuruluşunu kutluyor…

Yüksek ihtimal, ceddi-muallak muhteremin birisi de çıkmış, kurucu meclisin niteliğini ve Mustafa Kemal’in niyet ve mücadelesini sorguluyor. Öyle süslü kelimeler kullandığına bakmayın, kesinlikle nesebi ve fikri sorunları var!

Neymiş; İlk Meclis’te siyasi partiler mevcut değilmiş, “şahıs diktatoryası” hakimmiş. Ey fikrine tükürülesi, insan azıcık utanır. Ülkenin önemli kısmında düşman postalları gezinirken, millet şerefini kurtarmak için hem düşmana hem de düşmanla iş birliği içindeki erk sahiplerine karşı mücadele verirken “Hakimiyet kayıtsız şartsız milletindir” denilerek milli irade milli mecliste vücuda getirilecek; sen de 2020’nin Türkiye’sinden 1920’nin savaş koşullarına ahkam keseceksin? Emin ol, eğer ki bir diktatorya söz konusu olsaydı, senin gibi ceddi-muallaklar 100 yıl sonra kinlerini hala kusabiliyor olmazdı!

-Ya gerçekten cahilsin ya da gerçekten meşrebinin gereğini yapıyorsun!”

Talip Geylan, Prof. sıfatlı zata işte böyle seslenmişti… Bir ekleme de ben yapmıştım; aynı zat şu pespaye yorumu da yapıyordu çünkü:

-Mustafa Kemal, Padişahın ipini çekerek sivil darbe yaptı!

Bu ahlaksız cümlenin neresini düzeltebilirsiniz ki; Kurtuluş Savaşı’nın başından sonuna kadar İngilizlerin safında olan, idam kararlarını anında imzalayan, Yunan ordusuna “Halife ordusu” diyebilecek kadar soysuzlaşan, Rauf Orbay’a “Millet bir sürüdür, ben de çobanım” diyebilen, kurtuluşun ardından da İngiliz Malaya zırhlısıyla memleketi terk eden Vahdettin’e sivil darbe yapıldı öyle mi?.. İnsanda biraz utanma, azıcık haya olur!

-Türk ulusunun ve tabii çocukların bu muhteşem bayramını yürekten kutluyorum…

Çocuklara armağan edilen böyle bir gün tarihte ilk ve tektir!

© Nefes