Çok uzağa gitmeyin…

Yalnızca son üç yılı, beş yılı getirin gözlerinizin önüne… Bu iktidarın yönetimde olduğu süreçte yaşadığımız “yılbaşı felaketlerini” biliyorsunuz zaten!..

Ben bir adım daha ileri gidip, o yılların tümünde ne acılar ne yokluklar ne felaketler yaşadığımızı düşünmenizi rica ediyorum…

-Çok acıklı, acılı yıllardı çook!

Üzerimizden adeta silindirle geçen, yaşam sevincimizi kuytulara saklayan, her biri bir öncekinden beter yıllardı; hep ama hep gelen gideni arattı!..

-Her yıl daha beter yoksullaştık… Bizlerin geleceğini çalanlar ise daha da semirdi!

-Her geçen yıl daha çok kadın yok oldu; kadın cinayetleri tavan yaptı, öyle ki, katil, katiller hapishaneden izin alıp cinayet işlemeye gitti!

-Her yıl daha çok sayıda evladımız kızlı erkekli tacize tecavüze uğradı… Çocuk gelin sayısı yüzbinlerle ölçülür oldu!

-Her gelen yıl daha çok hapishane yapımına tanık olduk. Hapishaneler ağzına kadar doldu taştı; öğrenci, kadın, emekli, aydın, gazeteci fark etmedi, hemen her kesim “hapishane hakkını” fazlasıyla doldurdu! En büyük Türk büyükleri “otel konforunda” 175 yeni E tipi, F tipi, L tipi hapishane müjdesi verdi!

-Her yaşadığımız yıl, Mehmetçiğimizin yad ellerde toprağa düşmesinden, birilerinin çizdiği “stratejiler” uğruna şehit edilmesinden helak olduk!

-Her geçen yıl doğamız, çevremiz, yeşilimiz daha da yoksullaştı, ağaçlarımız yok oldu, çiçeklerimiz soldu, beton yığınlarının arasında nefes almaya çalışan zavallılara dönüştük!

-Her yıl........

© Nefes