Halil Ergün çok eski arkadaşımdır…

Sevdiğim, saydığım, yeri geldiğinde kıyasıya tartıştığım, yaşı benden epey büyük olmasına karşın adıyla hitap ettiğim bir sevgili dostumdur…

Geçenlerde bir televizyon programında Atatürk ve Atatürkçülerle ilgili sözlerini okuduğumda epey şaşırdığımı hatta üzüldüğümü, öfkelendiğimi itiraf etmeliyim.

Söyledikleri ne tarihin hakikatlerine ne de arşivlerin, tanıklıkların gerçekliğine uyuyordu. Daha değişik bir ifadeyle şöyle de anlatılabilir:

-Kimliğinin üzerini kapatsak, tıpkı AKP ile yol yürüyen “liberal paydaşlardan” birinin sıradan, hiçbir bilgiye, belgeye dayanmayan hezeyanlarından biriydi!

Gerçi Halil’le, bu iktidar dönemindeki süreçte benzer tartışmalarımız olmuş, ancak bu denli ayrı düşmemiştik… Mesela şu 2010 yılındaki meşhur referandum konusunda taban tabana ters düşmüştük!

Halil, son röportajında da bu konuya değinmiş ve aynen geçmişteki gibi aynı sözcükleri kullanmıştı:

-Büyük bir keyifle “evet” oyu kullandım. Anamı babamı da aldım gidip oy kullandım. O referandum 12 Eylül ile bir hesaplaşmaydı!

Ben o zaman bunu büyük bir “siyasi körlük” olarak tanımlamış, kendisiyle de tartışmıştım. Kısa sürede ortaya çıkmıştı ben ve benim gibi düşünenlerin haklılığı:

-O referandum sayesinde yargının siyasallaşmasının önü açılmış, FETÖ’cülerin devletin en hassas kademelerine sızmasının kapıları ardına kadar açılmıştı.

Kısacası “12 Eylül ile hesaplaşma” yalnızca kocaman bir elma şekeriydi!

Her haltı Atatürkçüler yiyor!

Ergün bu konuşmasında,........

© Nefes