Küfürleri bitmiyor |
Prof. Yalçın Küçük hocamı çok özlüyorum.
Bu yazıyı o kaleme alsaydı, sanırım kendine özgü alaycı üslubuyla başlardı: “Bizi hiç şaşırtmıyorlar!”
TÜYAP, Aralık ayında düzenlenecek İstanbul Kitap Fuarı’nın onur yazarı olarak Latife Tekin’i seçti.
Haberi okuyunca aklıma Yalçın Küçük’ün kırk yıl önce yayınladığı “Küfür Romanları” geldi. 12 Eylül’ün devrimcileri siyaseten tasfiye ederken edebiyat yoluyla itibarsızlaştırılmasına ilişkin yazdıklarını hatırladım...
Bir de Tanıl Bora’nın yeni çıkan “Devrimciler” kitabını düşündüm. Kitabın bölüm başlarında Latife Tekin’den alıntılar yapması dikkat çekiciydi:
-“Alık bir örgütçünün yaratıcı olmayan karamsarlığı…”
-“Bir gün hayatın ‘Elveda işçiler’ diyeceğini onlara söylemem gerekiyor…”
-“Bilinç getirdim, açın diyerek kapıları çalanlar...”
“Artık ben, o yoksul insanların evladı olarak çok iyi biliyorum ki, hiçbirimiz onlardan yana değiliz. Ama onlar bizden yana...”
Latife Tekin-Tanıl Bora sol düşmanlığını tesadüf saymak mümkün mü?
Yalçın Küçük yaşasaydı, bütün bunları ironisiyle karşılar, herhalde, “Tesadüf mü; biz tarihte tesadüf aramayız” derdi.
Sonra, bu “rastlantılardan” yola çıkarak derin tartışmanın kapısını açardı: Sınıf mücadelesini tarihten çıkarıp devrimcilerin kişisel zaaflarını öne koyan bellek silmenin kırk yıldır değişmeyen ideolojik işlevi nedir?
Sahi, bir küfrün ömrü ne kadar? Kırk yıldır sövüyorlar…
Kafkavari yazarsam yaptıkları şu:
Devrimci insanı bozmak; kişiliğini ezip düşünmeyen hamamböceğine dönüştürmek istiyorlar!
Çok bacaklı........