Zahmetsiz rahmet, külfetsiz nimet

Rahmetli babacığım külfetsiz nimetin başa belâ olacağını söyledikten sonra eklerdi, “zahmetsiz rahmet, külfetsiz nimet olmaz!..”.

Bir toplum düşünün… Herkes nimeti istiyor; ama kimse külfetine katlanmak istemiyor…

Herkes “başarılı” olmanın peşinde; ama kimse başarıya giden meşakkatli yolu yürümeyi göze alamıyor…

Herkes “zengin” olma hayaliyle yaşıyor; ama kimse sabahın köründe çalışmayı, yıllarca sabretmeyi istemiyor… Yine babacığımdan bir söz:

“Kim öptüyse Cevriye’yi (Fosforlu) o çeksin ceremeyi…”.

Gelin görün ki Cevriye’yi öpenler, ceremeyi başkasına çektiriyor…

***

Ama canlarım, hayatın kanunu çok basit: Ya ter dökersin ya da gözyaşı….

İkisinden birini seçmek bizim elimizde ama, “hem elim günahta olsun hem de canım cennette” dersen işte bu........

© Nefes