Yurt dışı eğitime talep yüzde 100 arttı, gençler neden gidiyor? |
Son dönemde sadece üniversite çağındaki gençler değil, artık lise öğrencileri bile valizini alıp başka ülkelere gidiyor.
Son 1 yılda gidenlerin sayısı % arttı.
Pandeminin ardından yani sınırlar aşılabildiğinde kapının kilidini açan, gerçek anlamda koştu.
4 yılda yurt dışı eğitim için gidenlerin sayısı 0 arttı.
Oran yüksek.
Peki “geleceğini başka bir ülkede kurma” fikri neden çocukların bile hayali, hedefi?
O çocuklardan ikisi ile konuştum.
Ve bu sorunun cevabı 14 yaşındaki bir kız çocuğunun şu sözünde gizli:
“Türkiye’de Kalıplara Sıkışan Eğitim, Kalıpsız Bir İş Hayatı Var”
Bu cümleyi kuran, Elif Boyraz, ailesinden kilometrelerce uzakta, dünyanın en büyük metropollerinden birinde okuyor.
Kurduğu cümle yaşından büyük, bir o kadar doğru, bir o kadar da gerçek.
Londra’da Türk öğrencilerle tanıştım.
Ailelerinin de onayı ile röportaj yaptık.
Konuştukça fark ettim: “kaçış” değil, “kendini kurtarma” hikâyesi yaşıyorlar.
“Türkiye’de Geleceğimi Göremedim”
Bir ülkenin eğitim sisteminin çocuklara hissettirdiklerini ölçmek istiyorsanız, onların bu kadar erken yaşta aldığı kararları dinleyin.
“Ben İstanbul’da, Türkiye’de kendime hiçbir zaman gelecek görmedim.”
“Dikkat Eksikliğim Türkiye’de Ötelendi, İngiltere’de Önemsendi”
Elif’in hikâyesi sadece bir eğitim göçü hikâyesi değil, aynı zamanda “görülmek” mücadelesi.
“İstanbul’daki okul çok akademikti. Herkesin aynı başarıda ve seviyede olmasını bekliyorlardı. Bu mümkün değil. Hele bizim yaşımızda, ergenlerde. Çok yanlıştı. Burada okul adapte olmamız için çok destek verdi. Mesela İstanbul’daki okulumda dikkat eksikliğim önemsenmedi bile yıllarca bana bu konuda kimse ama kimse destek olmadı. Burada ciddi destek veriliyor; sınavlarda ekstra zaman, birebir görüşmeler yapılıyor.”
Kim bilir belki de gerçek eğitim budur.
Türkiye’de “problem” olarak görülen şey, İngiltere’de “özellik” olarak kabul ediliyor.
“Okulun Aktivitelerinden Ailemi Özlemeye Vaktim Olmuyor”
Sosyal aktiviteler de çocukları motive ediyor.
“Evden uzakta olmakta sıkıntı yaşamıyorum. Ailem hep orada, beni destekliyorlar, seviyorlar.........