Vincenzo Montella'yı eleştirmek benim için yeni bir şey değil. EURO 2024'te çeyrek finale kadar yürüdük, doğru. Ama o turnuvadan geriye kalan, birkaç coşkulu gece, bir avuç umut ve ardından gelen kocaman bir "keşke" oldu. Oyuncu tercihlerindeki tutarsızlık, sahada bir türlü oturmayan sistem, geleceğe dair ipucu bile vermeyen taktik anlayış. Bunları yazdım, söyledim, sözümün arkasındayım.

Romanya karşılaşmasının ilk yarısı, bu eleştirilerimin bir nevi tescili gibiydi.

Karşıdaki kadro futbolu değil, futbolsuzluğu oynamaya gelmiş. Ceza sahası önüne beton dökmüş, her topta zaman yemiş, pozisyon vermemek uğruna pozisyon aramaktan bile vazgeçmiş bir Romanya vardı sahada.

Peki bu manzara karşısında teknik direktör ne yapar? Çözüm üretir. Alternatif dener. Hamle yapar. Zaten bu koltuğun ağırlığı da tam olarak budur. Rahat maçlarda değil, işlerin tıkandığı anlarda ortaya koyduğun vizyonla ölçülürsün. Dünya Kupası'na tek maç kala, Montella bu sınavdan hala geçemiyor.

Hoca, Romanya karşısında ilk oyuncu değişikliğini dakika 78'e kadar bekledi. Sosyal medyada ilk 11'de yer almaması yüzünden linç edilen Orkun Kökçü nihayet sahaya çıktı, Barış Alper Yılmaz kenara oturdu.

Orkun meselesinde........

© Nefes