Hər dəfə bu cür situasiya yarananda yadıma jurnalist Nicat Dağların 18 il öncə Gəncədə müşahidə etdiyi və yazdığı bir hadisə düşür.

Deməli, 2008-ci ilin may ayının 21-də Çempionlar Liqasının final oyunu çərçivəsində Moskvanın “Lujniki” stadionunda keçirilən “Manşester Yunayted”-“Çelsi” matçı 120 dəqiqə davam edir, oyun 1:1 hesabıyla ilə başa çatır, penaltilər seriyasında isə mançesterlilər 6:5 hesabıyla qalib gəlirlər. Təbii ki, “Çelsi”nin oyunçuları, tərəfdarları, ən başda da klubu sahibi Roman Abramoviç çox üzülür.

Matçın ertəsi günü çayxanada oturan, atışıb bir çaynik çay alıb içə-içə dünən axşamkı oyunu müzakirə edən gənclərdən biri dərin təəssüf hissi ilə deyir: “Heş nə yox, Abramoviçə yazığım gəldi”.

Təsəvvür edin, bizim cibində 5 manat pulu olmayan gənclər o zamanlar azı 5 milyard dollarlıq varidatı olan, Çukotkada qubernator işləyən, şəxsi təyyarəsi ilə uçaraq, səhər-günorta-axşam yeməklərini müxtəlif ölkələrdə yeyən, futbol meydançası boyda olan yaxtası ilə Liverpuldan üzə-üzə Antalyaya gələn, oradan da üzüb Hayfaya yan alan Abramoviçə yazığı gəlir.

Budur, 20 ........

© Müsavat