Cəmiyyətin siyasət, biznes və ziyalı dairələri o cür tədbirlərdə boy göstərməyi sevərdilər, kimlərin hansı ölkəyə yaxınlığı da, kimlərdən  maliyyə dəstəyi aldığı da ən azı sirr olaraq qalmırdı, indi isə...

Jurnalistikaya 2000-ci illərin “inqilabi romantika” sı ilə gələnlər çox tezliklə anladılar ki, sən demə, biz dünya üçün fövqəladə ölkə deyilik. Yəni əslində, dünya bizim deyil, biz dünyanın “nazını çəkməli”, ətrafına fırlanmağa məcburuq...

Həmin “nulevoy” lar dövrünün jurnalistika nəslinin əksəriyyəti həm də 1988-ci ilin (17 noyabr-5 dekabr) Meydan hərəkatında çox pafoslu çıxışlara da şahidlik etmişdi, romantika həm də oradan qaynaqlanırdı. Məsələn, həmin günlər tez-tez belə fikir səslənirdi ki, SSRİ dağılarsa və Azərbaycan neftini özü satarsa, ölkəmizin ərazisinə qızıldan örtük çəkilə bilər. İnanan inanardı, amma gerçək bu oldu ki, SSRİ dağılanda Azərbaycanın özü müxtəlif dövlətlərin parçalanmaq planlarının hədəfinə çevrildi, hətta maddi köməyə möhtaca qaldı, (dağ) Qarabağın bəzi əraziləri işğal altına, əhalisi isə qaçqın vəziyyətinə düşdü. Yenə Meydan zamanına qayıtsaq, günümüzdə də aktual olan bir mövzu haqda çox danışılardı. Deyərdilər ki,........

© Müsavat