Kış da geldi işte |
''Bu yıl kış biraz daha sert galiba. Baksanıza kar hala kalkmadı''. ''Haklısın, dün akşam Hans von Storch'un meyhanesinde buz kestik''. ''Biralar içilemeyecek kadar soğuktu''.
Bir kış günü. Etraf karlarla kaplı. Üç adam, omuzlarında kazmalar, ayakta laflıyorlar. Karın uzun bir süredir orada olduğu belli, çünkü rengi iyice kirlenmiş. Yaprakları tümden dökülmüş bir iki ağaç. Hızla kirlenen renklerin arasında haksız yere birincilik verilmiş beyazla hepten zıt düşsün diye inadına kara iki üç karga da fonu tamamlıyor. Ortalıkta elle tutulur bir hüzün, insanların varlığına rağmen, kaskatı bir yalnızlık var. Ben de ünlü ressam Vincente van Gogh'un ''Karda Madenciler'' adlı tablosuna bakıp ''adamlar herhalde böyle konuşuyorlardır'' diye düşünüyorum…
Efendim, iki üç üç hafta önce bir ”kış yazısı” yazmayı tasarlamıştım. Gel gör ki, ben ne zaman yazıya otursam, hava aniden değişip, günlük güneşlik oluyor. Haliyle yazı da erteleniyor. Neyse ki bu sabah dışarıya çıkıp, kapkaranlık bir gökyüzü , soğuk bir rüzgar ve ıssızlıkla karşılaşınca yazının kertesinin geldiğini anladım.
Artık Kış mevsimindeyiz. Geçen 22 Aralık'ta başlamış bulunan Kış Dönencesi'nden 21 Mart'taki İlkbahar Ilımı'na kadar sürecek soğuk günlerdeyiz. Dört mevsimin 89 gün süren en kısası ama en sertindeyiz. Bulutlar gri, lacivert ve yer yer mor. Üstümüze üstümüze çöküyor. İnananlar için, Oğlak Burcu'nun ruhlarımız üzerinde bütün oyunlarını gösterdiği günlerdeyiz. Dışarıda sert bir rüzgar, tatsız, şiddetli yağmurlar. Üstelik bu manzara, Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın ''Bu yağmur ne istiyor penceremde bütün kış'' dizelerindeki gibi sürüp gidecek. Gün erken iniyor. Karanlık ve kasvetli günler yaşıyoruz. İsmet Özel de işte böyle günlerde yazmıştır herhalde, ''Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Aşklarım, inançlarım işgal altındadır, tabutumun üstüne zar atıyorlar'' mısralarını diye düşünüyorum.
Doksan günlük kışı eski insanlar, bildiğimiz Aralık, Ocak ve Şubat diye üç ayrı aya bölmenin yanısıra, kendi içinde apayrı bir sınıflamaya daha tâbi tutmuşlar. Önce kırk beşer gün halinde ikiye bölmüşler. Birinci yarıya "zemheri" demişler, ikinci yarıya da "hamsin". Dahası var. "Hamsin"i de ikiye ayırmışlar. Hamsin'in bir bölümü, birer hafta aralarla "cemre mevsimi" olarak adlandırılıyor.
Zemheri'nin, asıl yazılışıyla Zemherir'in hüküm sürdüğü günler 22 Aralık - 30 Ocak arası. Zemheri'ye Erbain de deniyor ve Arapça 40 demek. 31 Ocak'ta başlayan ikinci kışa da Hamsin deniyor ve bunun anlamı da 50.
Soğuk yağmurlar,........