Empas bir briç terimi. Kazanmayı hesap ettiğiniz bir oyunun çok önemli bir kartının sıkıştırılarak elinizden alınması “empasa gelmek” olarak ifade edilir. Fransızca yazılımı olan “impasse”ın tam karşılığı ise çıkmaz sokak.

Geçtiğimiz hafta başında PKK’nın tasfiyesini (umarım öyle olur) amaçlayan “terörsüz Türkiye” oylamasında Özgür Özel “evet” oyu kullanacağını ifade etmesine karşın kurduğu partinin 54 milletvekili “hayır” oyu kullandı. Doğal olarak bu görünüm iç siyaseti yorumlayan siyaset analistleri tarafından bir fiyasko olarak ya da bu yazının başlığını oluşturan “empas”a geldi görüntüsü şeklinde değerlendirildi. Hani çoğumuz gibi bendeniz de ne tam evetçiyim ne de tam hayırcı. Kuşkusuz terör bir daha ülkemizde hortlamamak üzere sona erecekse, her şeye rağmen evet. Peki sürecin sadece iyi niyet çerçevesinde düşünülmesi gerektiğine inanıyor muyum? Kesinlikle hayır. Peki Özel “evet” kararını beyan ederken bir hata yaptı mı? Bence “evet”. Kendisinin evet oyu kullanacağını ama grubun kendi hür iradeleri ile oy kullanabileceklerini söyleseydi, şüphesiz oylamadan sonra çok daha iyi bir görüntü çizmiş olacaktı. Her ne kadar “tam bağlayıcı konuşmadı aslında!” bahanesinin arkasına sığınılabilir olsa da, mevcut görünüm grubuna sahip çıkamayan adam, liderlik zafiyeti olarak adlandırılmaya müsait.

Peki lehte 468 oyun kullanıldığı bu koşullarda Cumhuriyet ittifakı cenahı “elimizde yeterli çoğunluk var!” gerekçesinin ardına sığınıp, bir anayasa değişikliği ve hemen ardından genişletilmiş Cumhur ittifakı görüntüsü altında bir erken ya da moda tabiri ile baskın seçime gider mi? sorusu hepimizin kafasını kurcalamaya başladı.

Ancak bu soruya cevap ararken özellikle gözden kaçırılmaması gereken husus dış politikadaki gelişmeler. Özellikle de Türkiye, Suudi Arabistan ve........

© Muhalif