ÇÖP ODASINDA BAŞLAYAN AHLAK

Oturduğum dairenin tam karşısında bir çöp odası var.

Bir köşede evsel atıklar, diğer köşede geri dönüşüm için ayrılmış iki ayrı kutu durur. Uzun zamandır dikkatimi çeken geri dönüşüm kutusunun hep boş olması. Sanırım atıklar sadece benim evimde birikiyor, üstelik sıradan çöpten daha fazla.

Oysa site sakinleri eğitimli, bilinçli, çevre ve toplumsal meseleler üzerine konuşmayı seven insanlar. Sohbetlerde duyarlılık vurgusu eksik olmuyor. Ancak gündelik hayatta bu duyarlılığın karşılığını görmek zor. Söylem ile davranış arasındaki bu mesafe, üzerinde durulması gereken bir ahlâk sorununa işaret ediyor.

Ben bu konuyu çok önemsiyorum.

Otel odasından çıkarken klimayı kapatmayı, açık büfede yalnızca tüketeceğim kadarını almayı önemsediğim kadar… Dünyaya bir faydam oluyor mu bilmiyorum, fakat en azından zarar vermemek için çaba göstermeyi bir sorumluluk olarak görüyorum.

Bu noktada şuna inanıyorum:

Bu hassasiyet, sadece “çevre bilinci” meselesi değil; aynı zamanda bir inanç ve ahlâk meselesidir. Kendini........

© Mir'at Haber