OLAYLARA KUR’AN VE SÜNNET ÖLÇEĞİNDE BAKABİLME

OLAYLARA KUR’AN VE SÜNNET ÖLÇEĞİNDE BAKABİLME

İslam, öyle bir yüceltici unsurlar taşıyan dinamik güçtür ki, vahşî-bedevî bir toplumu; medenî bir topluma çevirebilecek durumdadır. Tarih, bunun şahididir. Kanun, kural, disiplin, devlet otoritesi ve toplumsal düzen tanımayan cahiliyye dönemi bedevî Arap toplumundan, İslam’ı çağlar ötesine taşımada temel taşlar olan Ensar ve Muhaciri çıkarmıştır. Sahabe denilen o örnek nesli vücuda getirmiştir. O güzide insanların İslam öncesi hayatları incelendiği zaman, tüyler ürperten tablolarla karşılaşmamak mümkün değildir.

İşte İslâmî değerler, kişinin ruh dünyasında ve amelî hayatında arılığı ve duruluğu ile hâkim olduğu, kısaca “İslam insanı” olunduğu zaman, kötülükler iyiliklere, nefretler sevgiye; hasetler, gıptaya; anlayışsızlıklar, af ve müsamahaya; kabalıklar, kibarlığa; zorluklar, kolaylığa dönüşecektir. Öyleyse mesele “İslam insanı” olabilmekte düğümlenmektedir. Olayları Müslümanca tahlil edemeyenlerin, problemlerini Kur’an ve Sünnet bağlamında çözemeyenlerin, yaşadığı ortamın kendisine yüklediği cahilî, seküler değer yargıları ile insanları yargısız infazlara tâbi tutanların ve elmalarla armutları birbirine karıştıranların İslam’ı içselleştirmede problemi var demektir.

Soyut olarak arz etmeye çalıştığım bu tespitleri somut hale getirmek için Asr-ı Saadet döneminden bir kesit sunmak istiyorum. Henüz câhilî değerlerden tam anlamıyla kurtulup İslâmî değerleri hakkıyla kuşanamamış olanlarla, onu hakkıyla içlerine sindirmiş olanların davranış örneklerini göreceğiz. 

Bilindiği üzere K. Kerim’de Nur suresinin 11-21. ayetlerinde İFK/iftira hadisesinden bahsedilir. Hz. Aişe validemize atılan iftiranın, iftiracıların suratına çarpılışını dile getirir. Ayetler inmeden önce bir ay kadar Medine bu iftira olayı ile çalkalanır. Bu iftira kampanyasının önde gelenleri; münafıkların reisi Abdullah b. Übey b. Selûl, Zeyd b. Rifa, Mistah b. Üsâse, Hassan b. Sabit ve Rasûlullah’ın baldızı Hamne binti Cahş idi. Bunlardan ilk ikisi münafık, kalan üçü ise yanlış anlama ve İslâmî zayıflıktan dolayı şerre karışmış Müslümanlardı. Bunlardan Mistah, ekonomik olarak da zayıf olduğundan Hz. Ebu Bekir tarafından maddi olarak sürekli desteklenen ve akrabalık bağı da bulunan bir Müslüman idi. Hz. Ebu Bekir; münafıkların dümen suyuna girerek iftira kampanyasına alet olan bu sahabiye yaptığı ekonomik yardımı kesmiştir. Fakat Allah bundan razı olmamıştır. Çünkü iftira kampanyasına katılanlara iftira cezası tatbik edilmişti. İşlediği suçun cezasını çekenler artık o suçun bedelini ödemiş olduklarından dolayı, onu işlememiş gibidirler. Zira İslam’da bugünkü sistemlerin tutuğu sabıka kaydı gibi bir kayıt yoktur. Hz. Ebu Bekir’in bu kararının yanlışlığına dikkati çekmek ve İslamî kimliğini koruduğu sürece cahilce ve bazı........

© Mir'at Haber