ÂDEM (as) RABBİNDEN ALDIĞI KELİMELERLE TEVBE ETTİ

Âdem’in (as) Cennetteki hatasından dolayı tevbe edebilmek için Rabbinden bazı kelimeler aldığını/öğrendiğini Kur’an beyan ediyor:

”Bu durum devam ederken Âdem, Rabbinden bir takım kelimeler (kelimât) aldı ve derhal tevbe etti. Çünkü Allah tevbeleri kabul eden ve merhameti bol olandır.” (Bakara 2/37)

Âdem’in (as) Rabbinden aldığı kelimelerin ne olduğu hakkında çeşitli yorumlar yapılmıştır. Bir yoruma göre o kelimeler Âdem’in (as) aldığı ilâhi ilhamdır ya da vahiydir.

Dil bilimi açısından kulağın veya gözün algıladığı, manası ve etkisi olan şeylere kelime dendiğine göre Âdemin telakki ettiği (aldığı) kelimeler; kulakla algılanan bilinen anlamlı kelimeler olacağı gibi, yürekle algılanan pişmanlık da (nedamet de) olabilir.

Buradaki telakki basit bir alma değil, şuurlu ve farkında olunan bir ilâhi ikramdır.

– Âdem (as) ve Eşinin Tevbeleri

Hz. Âdem kıssasında önemli bir hakikat daha var:

Tevbe gerçeği… Yani hatadan dönme kararlılığı ve Allah’tan bağışlanma isteği…

Hz. Âdem ve eşi Cennetteki yasak ağaçtan bütün uyarılara rağmen yediler. Şüphesiz onların bu hatası yanlış bir değerlendirme, işin önemini unutma sonucudur.

Allah (cc) her ikisine de; “Ben size bu ağaçtan yemeği yasaklamamış mıydım?” dediği zaman yaptıkları hatanın farkına vardılar. Bunun üzerine hemen;

“Dediler ki: “Rabbimiz, biz nefislerimize zulmettik, eğer bizi bağışlamaz ve bize rahmet etmezsen, gerçekten hüsrana (zarar) uğrayanlardan oluruz.” (A’raf 7/23)

Her ikisi de nefislerini kınadılar ve hemen tevbeye koştular. Kendi serbest iradeleriyle tevbe kapısını çaldılar, Allah’a bağışlanmaları için dua ettiler.

İyiliği ve kötülüğü ayırt edebilme yeteneğinde yaratılan her ikisi de, yasak ağaçtan yemenin günah olduğunun şuuruna varınca belki de ne yapacaklarını bilememişlerdi. (Yapıcı, A. İslâmda Tevbe, s: 41)

Allah (cc) onlara nasıl tevbe edeceklerini öğretti. Onlar da yukarıdaki âyette geçen dua cümlesi ile tevbe ettiler. Belli ki Âdem (as) gerçekten (nâsuh) tevbe etti, pişman oldu, hatasından döndü.

Uygun kelimelerle, boyun bükerek, Allah’ın büyüklüğüne ve et-Tevvâb (tevbeleri çok kabul) eden ismine sığınarak bağışlanma diledi.

Bazıları onun Rabbinden ağlamayı, utanmayı, dua etmeyi, pişmanlık ve üzüntü duymayı öğrendiğini........

© Mir'at Haber