Müslümanın hayat haritasını çizen şey; dönemin moda ideolojileri, arkasına kitleleri takan partiler ya da karizmatik liderler değildir. Mümin, pusulasını Allah’ın kitabı ve Resûlullah’ın (s.a.s.) sünnetine göre ayarlamakla mükelleftir. Ancak ne zaman memlekette siyasi sular ısınsa, ne zaman sandık ufukta görünse ya da bir güç mücadelesi baş gösterse, bakıyoruz ki ilk feda edilen şey ilke merkezli duruş oluyor. Öfkemize, parti aidiyetlerimize, menfaat ve çıkar hesaplarımıza hakikati kurban ediyoruz. Oysa hiçbir fânî siyasi yapı mutlak kutsal değildir, olamaz da.

Bugün asıl canımızı yakması ve üzerinde durmamız gereken mesele şudur: Bu dinin ilmini heybesinde taşıyan bazı hocalar ve âlimler, ilimlerini hangi amaçla siyasetçilerin hizmetine tahsis ediyor?

Tarih boyunca muktedirler, toplumu devşirmenin en kestirme yolunu dinde buldular. Dinî söylemleri, sembolleri ve ne yazık ki din adamlarını kendi iktidarlarının harcı hâline getirdiler. Bu, düne has bir hastalık değildi. Bugün de her coğrafyada tıkır tıkır işleyen sosyolojik bir kurnazlıktır. Ama ilim ehlinin görevi, bu kurnazlığa dolgu malzemesi olmak değil, o oyunu bozmaktır.

Rabbimiz açıkça uyarmıyor mu?

“Hakkı........

© Mir'at Haber