KÜRESEL EFENDİLERİ RAHATSIZ ETMEYEN İSLAMCILIK(!)

Yıllardır konuşuyor, yıllardır yazıyoruz… Teşhis tamam, tespit doğru, analiz gırla! Peki ya icraat? Ortada koca bir hiç var. Küresel sistem dünyayı dört bir koldan kuşatmış, ümmetin boğazına çökmüşken biz hâlâ “durum değerlendirmesi” yapıyoruz.

Hadi diyelim ki dün zemin yoktu, imkân kıttı; yahu bugün koca bir ilmî birikimden, devasa bir entelektüel sermayeden bahsederek övünüyorsunuz. O hâlde sormak hakkımız: Nerede bu sermayenin cesareti? Nerede bu birikimin aksiyonu?

Eğer küfrün bu azgın kuşatması karşısında Müslüman ayağa kalkıp net bir duruş ortaya koyamıyorsa, “allâme-i cihan” dediğiniz adamların zihinsel iflasını ve korkaklığını kimse bize “strateji” diye yutturmaya kalkmasın! Bu soruya pratik bir cevabınız yoksa, o süslü teorileriniz de, ciltler dolusu kitaplarınız da çöp hükmündedir!

Peygamberlerin Yolu mu, Güç Devşirme Yarışı mı?

Bizim ilk ve değişmez referansımız kim? Allah’ın Resûlü ve O’nun izinden giden sahabesi değil mi? Ağzımızı her açtığımızda “Üsve-i Hasene”den (en güzel örnek) bahseder, sünneti dilimizden düşürmeyiz. Ama iş hayata, siyasete ve ticarete gelince ne hikmetse o kutlu yol birden unutuluyor. Hemen arkasından modern bir maslahat tekerlemesi başlıyor:

“Efendim, siyasal dengeler bunu zorunlu kılıyor… Reel politik gerçeklerden kopamayız… Önce sistem içinde güçlenmeliyiz… İktidarda yer kapıp nüfuz alanı oluşturmalıyız… Gücü tamamen ele geçirince zaten istediğimiz dönüşümü yaparız…”

Geçin bunları! 24 yıl geçti; dönüştürmeyi vaat ettikleri sistem, onları dönüştürdü. Ellerindeki dava, makam koridorlarında buhar oldu; Müslümanların beklediği nizam ise seçim hesaplarına kurban edildi. Yani azizim, mücahitler müteahhit oldu…

Sevgili Peygamberimiz ve onun yolundan giden İmam-ı Âzam Ebû Hanîfe’nin, Sultan Alparslan’ın, Osman Gazi’nin, Fatih Sultan Mehmed’in, Yavuz Sultan Selim’in ve Selahaddin Eyyûbî gibi nice âlim ve mücahidin mücadelesinde ne böyle bir hesap ne de böyle bir pazarlık vardı. Onlar güce ve........

© Mir'at Haber